आम्ही तिघे

मी ज्या कंपनी मध्ये काम करत होतो त्यांच्या विविध शहरात शाखा विस्तारल्या होत्या. मी त्या कंपनीमध्ये मॅनेजर म्हणून काम करत होतो. माझ्याकडे मार्केटिंग ची जबादारी होती. मार्केटिंग साठी मला सतत बाहेर गावी जावे लागत असे. विविध कंपन्यांना भेटी देणे आणि धंदा गोळा करणे हे माझे मुख्य काम. काही वेळा मला एकेच ठिकाणी महिनाभर पेक्षा देखील जास्त रुजावे लागत असे.

असेच मला नेहमी जास्त दिवस राहायचे नेहमीच लागणारे ठिकाण म्हणजे पुणे. त्या वेळी देखील मला दोन महिन्यांसाठी पुण्याला राहावे लागणार होते. मी सतत लॉज ला राहून कंटाळलो होतो. त्यामुळे यावेळी मी पेइंग गेस्ट म्हणून राहायचे ठरवले. मी इंटरनेट वरून एक जाहिरात बघितली आणि त्यांना भेटायला गेलो.

एका मोठ्या बंगल्या मधे मी पोहोचलो होतो. दारा वरची बेल वाजवून मी उभा होतो. थोड्याच वेळात दार उघडले गेले. साधारण पस्तिशीची एक अतिशय देखणी बाई माझ्या समोर उभी होती. गुलाबी रंगाची साडी, डार्क लिपस्टिक, बेंबी खाली साडी आणि मोकळे सोडलेले केस. तिचे गोरेपान ते रुपडे बघून मला बरे वाटले. मला बसायला सांगून ती आत निघून गेली. थोड्या वेळात एक माणूस बाहेर आला. साधारण पंचेचाळीस वयाचा असावा तो.

“नमस्कार माझे नाव नितेश तनवाणी. तो म्हणाला. मघाशी दार उघडले ती माझी बायको हेतल” त्याने त्याची ओळख करून दिली.

“मी महेश. मीच फोन केला होता तुम्हाला. मला तुमच्याइकडे पेयिंग गेस्ट म्हणून राहायचे आहे” मी म्हणालो.

त्यांनी मला खोली दाखवली. मला देखील खोली आवडली आणि आम्ही व्यवहार पूर्ण केला. मी दुसऱ्याच दिवशी राहायला गेलो.

नितेश आणि हेतल एक आदर्श जोडपे वाटत होते. त्यांचे एकंदरीत राहणीमान खूपच छान होते. बोलण्यातून मला समजले कि ते नुकतेच अमेरिकेतून इकडे स्थायिक झाले आहेत. त्यामुळे ते तसेच बिनधास्त होते.

Marathi Zavazavi  लाल अस्मिता

मी माझ्या नवीन रूम वर आता रूळलो होतो. तनवाणी कुटुंब देखील खूप चांगल्या पद्धतिने माझ्याशी वागायचे. अधून मधून मला काय हवे नको विचारायचे. माझी विचारपूस करायचे. मी आणि नितेश अधे मध्ये बाहेर हॉटेल ला जेवायला जाऊ लागलो. आमच्या बरोबर हेतल कधीच येत नसे. पण मला त्याच्याशी काही घेणे देणं नव्हते.

आम्ही एकदा असेच दोघे बाहेर ड्रिंक्स आणि जेवणासाठी हॉटेल ला गेलो होतो. ड्रिंक्स घेता घेता नितेश मला म्हणला “महेश,तुला हेतल कशी वाटते?”

अचानक आलेल्या या प्रश्नाने मला घाम फुटायची वेळ आली. मला काय बोलायचे ते समजेना.

“म्हणजे? मी नाही समजलो. तूला काय म्हणायचे आहे नेमके?” मी विचारले.

“हे बघ महेश मला नक्की माहित आहे कि तू हेतल ला चोरून बघत असतोस. तुझी नजर मला न समजण्या एवढा मी काही लहान नाही आहे.” तो म्हणाला.

त्याच्या या वाक्याने माझी बोबडी वळाली.

“नाही नाही तसे काही नाही. मी काही वाईट नजरेने तिच्याकडे बघत नाही.” मी सावरायचा प्रयत्न केला.

“अरे घाबरू नको. मी काही बोलणार नाही तुला. तुला माहित आहे का जसे तुला हेतल आवडते तसे हेतल ला देखील तू आवडतो” तो म्हणाला.

या वाक्याने मला चक्कर यायची बाकी होती. काय चालू आहे हे मला समजत नव्हते. सगळं गरगरत होते.

“मला तुमच्या मैत्रीशी काहीही घेणे देणे नाही. तू बिनधास्त तिच्याबरोबर मैत्री कर” तो म्हणाला.

Pages: 1 2