कम्प्युटर क्लासच्या मुलीशी प्रेम

ही गोष्ट तेव्हाची आहे जेव्हा मी कम्प्युटर कोर्स करत होतो. मला कंप्यूटर शिकायला फार आवडतं. माझं नाव मनोहर आहे. माझी उंची पाच फुट नऊ इंच आणि माझ्या लवड्याचा आकार सात इंच लांब आणि तीन इंच घेरावाचं आहे. जेव्हा मी कम्प्युटर कोर्सला ॲडमिशन घेतली तेव्हा ती बॅच थोडी समोर निघून गेली होती.

सर म्हटले- मी आता तुला ह्या बॅच मध्ये ठेवू शकत नाही.

मी म्हणालो- सर कोर्स किती समोर गेला आहे?

ते म्हणाले- जास्त नाही पण आहे समोर.

मी म्हणालो- काही हरकत नाही सर. मी मॅनेज करेन. तुम्ही मला फक्त एक दोन वेळा सांगा. बाकी मी स्वतः करेन.

सर म्हणाले- ठीक आहे.

मग दुसऱ्या दिवशी मी कम्प्युटर क्लासमध्ये गेलो. तिथे पाहिलं तर मुली जास्त आणि मुलं कमी होते. माझी एक सवय आहे; मी कोणाशी तोपर्यंत बोलत नाही जोपर्यंत समोरून कोणी माझ्याशी बोलणार नाही आणि मुलींशी तर नाहीच नाही. कारण मी थोडा लाजराबुजरा टाईपचा मुलगा होतो.

तर मी आपल्याला सांगितलं की मी कम्प्युटर शिकण्यात हुशार आहे. त्यामुळे पंधरा दिवसातच मी त्या सर्व विद्यार्थ्यांसोबत आलो. आमच्या कम्प्युटर इन्स्टिट्यूटमध्ये आमचे सर एकटेच होते. दुसरं कोणीच नव्हतं. कधीकधी त्यांना काम पडायचं तर ते मला सांगायचे बाकीचे प्रश्न शिकवायला. पण माहिती नाही का पण सर्व मुले एकेक करून पळून गेले आणि क्लासमध्ये शेवटी मुलींसोबत मी एकटाच वाचलो. त्या क्लासमध्ये दोन आंटीसुद्धा होत्या. त्यांची ग्रास्पिंग पॉवर थोडी कमी होती. त्यांना काहीही शिकवा थोड्याच वेळात त्या विसरून जायच्या. त्या माझ्या शेजारीच बसायच्या. सर सुद्धा त्रासून गेले होते सांगून सांगून. तेव्हा मी त्यांची काही मदत करायचो. मी सांगितलेले टेक्निक त्यांना लक्षात राहायचे कारण माझ्याकडे गोष्टी लक्षात ठेवण्याच्या वेगळ्याच तऱ्हा आहेत. हे सरांना माहिती नव्हते.

एक दिवस सरांना कोणते तरी काम आलं तर ते न सांगताच चालले गेले. दुसऱ्या दिवशी जेव्हा मी क्लासमध्ये आलो तेव्हा सर तिथे नव्हते. नंतर मला माहिती झालं कि ते जॉब सोडून गेले आहेत. त्या दिवशी आम्ही सर्व प्रॅक्टिकल करून निघून गेलो. दुसऱ्या दिवशी आम्ही सर्व आलो तेव्हा इन्स्टिट्यूटच्या डायरेक्टरला म्हणालो, “सर आता आम्ही कसं शिकणार? आता सरच नाही आहे.”

मग काही वेळाने डायरेक्टरने मला बोलावले आणि म्हणाले, “जेव्हा पर्यंत दुसरे सर येत नाही तेव्हापर्यंत तू ह्यांना मदत कर.” काही वेळ विचार केल्यानंतर मी होकार दिला. मग मी त्यांना पुस्तकातून शिकवायला लागलो आणि कम्प्युटरवर प्रॅक्टिकल सांगायला लागलो. सर्व काही ठीक सुरू होतं आणि आम्ही खूप मजेत अभ्यास करत होतो. त्या बॅच मध्ये एक मुलगी होती. तिचं नाव होतं निशा. मी तिला म्हटलं, “तुला स्वयंपाकही बनवता येत नाही. तू तर तुझ्या आईच्या हातचं बनवलेलं खाते आणि अभ्यास पण नीट करत नाही.”

Marathi Zavazavi  भाभी आणि आंटीने माझा बलात्कार केला

तिला वाईट वाटलं आणि दुसऱ्या दिवशी पासून जेवण बनवून घेऊन आली. तिने सर्वांना चारलं. जेवण फार चविष्ट होतं. मग माझ्या तोंडून निघालं, “तू माझ्यासाठी रोज जेवण बनवून आणत जा.” आणि खरंच ती रोज माझ्यासाठी जेवण आणायला लागली. मी विचार केला बघू किती दिवस पर्यंत आणते. पण ती डब्बा घेऊन येतच राहिली. तसं मी तिला डब्बा न आणायला सांगितलं पण ती मानलीच नाही.

मी म्हणालो- अगं नको आणत जाऊ. बाकीच्या मुली वेगळा विचार करतील.

तेव्हा ती मानली. पण कधीकधी ती माझ्यासाठी जेवण आणायला लागली. काही दिवसानंतर मी नोटीस केलं की तिचं लक्ष माझ्याकडे जास्त होतं. मी एकदा सर्वांना विचारलं की सर्वात आधी सकाळी कोण उठतो? मी म्हणालो, “मी पाच वाजता उठतो.” तसं सर्वांनी आपल्या उठण्याची वेळ सांगितली. कोणी सात वाजता, कोणी आठ आणि नऊ वाजता उठायचे.

मग निशाने मला तिचा नंबर दिला आणि म्हणाली, “जर तू पाच वाजता उठत असणार तर मलाही जागं करत जा.” त्यानंतर मी तिला पाच वाजता कॉल करायला लागलो. तर असे अनेक दिवस पालटत गेले. एक दिवस कम्प्युटरच्या बोर्डचा एक वायर तुटला होता. त्यामुळे सोल्डरिंग करायला मी डब्बा खोलत होतो पण तो उघडतच नव्हता. त्या स्क्रू ड्रायव्हर ने माझं बोट थोडं कापले गेले. मी पाण्याने हात धुवायला लागलो. तसं ती आली आणि माझं बोट साफ करून द्यायला लागली.

त्यानंतर आम्ही सर्व क्लास मध्ये गेलो. तिच्यात आणि माझ्यात ही गोष्ट हळूहळू वाढत गेली आणि मैत्री कधी प्रेमात बदलली माहित पडलं नाही. काही दिवसांनी मी क्लास सोडला. आता आम्ही एक-दुसर्‍यांसोबत जास्त वेळ घालवायला लागलो. ती क्लासचा बहाणा करून बागेत मला भेटायला यायची. आम्ही खूप गोष्टी करायचो. असा एकही दिवस जात नव्हता की आम्ही भेटलो नसू.

एक दिवस माझ्या घरच्यांना आत्याच्या मुलीच्या लग्नानिमित्त बाहेरगावी जायचं होतं तेही पाच दिवसांसाठी. गोष्टी गोष्टीत मी तिला सांगितलं की माझ्या घरचे पाच दिवसांसाठी आत्याच्या मुलीच्या लग्नाला गेले आहेत आणि मी घरी एकटाच आहे.

Pages: 1 2