आईच्या आधी मावशी



सुशीला आणि संगीता सख्ख्या बहिणी. दोघांमध्ये २ वर्षांचं अंतर. दोघीही चाळिशी उलटलेल्या. एकच शहरात राहायच्या. त्यामुळे एकमेकांकडे जाणं येणं नेहमीच व्हायचं. एक दिवस संगीता सुशिलाच्या घरी आली. सुशीला तिला तिच्या बेडरूम मध्ये घेऊन गेली. संगीताला जाणवलं की आज सुशीला थोडी अपसेट आहे. तिनं तसं सुशिलाला विचारलं.

 

सुशीलानं दीर्घ सुसकारा सोडला आणि म्हणाली, “कसं सांगू ते कळत नाहीये, पण सांगते. तुझ्यापासून काय लपवायचं? माझी वासना अतृप्त राहते. हे ह्यांच्या धंद्यामुळे कायम फिरतीवर असतात. इथे असतात, तेव्हा सारखे धांद्याचेच विचार करतात. रात्री कधी जवळीक केली तर एक तर टाळतात किंवा टाकणं टाकल्यासारखं एकदाचं करतात आणि झोपून जातात. माझी भयंकर चिडचिड होते.”

 

Leave a Comment

You cannot copy content of this page