अतृप्त वेदीका वहीनीची ईच्छापुर्ती ५

सर्व चावट मित्र – मैत्रीनींना सौमित्र चा नमस्कार!! कसे आहात सगळे!! मजेत ना!! असायलाच हव!! असेच झवाझवीच्या कहाण्या वाचत रहा!! असेच झवत रहा!! झवुन घेत रहा!! आनंदी रहा!! मग चला तर मित्र – मैत्रीनींनो उर्वरीत कहाणीचा पुढील भाग आपल्यासमोर सादर करतोय.

तर मी रजई अंगावर ओढुन शांत झोपुन गेलो होतो. मला जाग आली तेंव्हा माझ्या अंगावर रजई नव्हती. अन मला थंडी वाजायला लागली होती. अन अचानक माझ्या गांडीवर अन गांडीच्या फटीत उबदारपणा जाण वु लागला होता. मी डोळे उघडुन पाहीलतर वेदीका बेड जवळ ऊभी होती.

मी उठुन तिला म्हटल तु इथे कशी? विलासने पाहील तर? मी नागडाच तिच्यासमोर उभा राहीलो होतो. थंडी चे दिवस अन त्यात सकाळ असल्याने माझा बुल्ला एकदम कडक झालेला होता. ते पाहुन वेदीकाने माझा बुल्ला दोन्ही हातात धरला अन त्यावर तिच्या तोंडाती ल लाळ सोडुन चोळु लागली.

अन म्हणाली ८ वाजुन गेलेत तुमचे मित्र केव्हाच कंप नीत गेलेत. अस म्हणताच मी तिचा गाऊन एका झट – क्यात काढुन फेकला. तसा वेदीका म्हणाली आता नको आधी आंघोळ करून घ्या. पण मी कसला ऐकतो य तिच. मी तिचा एक पाय बेडवर ठेलला अन माझा बुल्ला तिच्या फटीत घासु लागलो होतो.

Leave a Comment

You cannot copy content of this page