प्रियांकाची पाळी

सन 1985. प्रियांका शाळेत नेहमी तिसऱ्या बेंचवर बसायची. तिच्या शेजारी तिची मैत्रीण कामाक्षी बसायची. चौथ्या बेंचवर तिच्या आणखीन दोन मैत्रिणी मालविका आणि प्रीती बसायच्या. या चौघी एकमेकांच्या खूप चांगल्या मैत्रिणी होत्या. त्या पहिलीपासूनच एकत्र होत्या. आता या सर्वजणी पाचवीत होत्या.

अशाच एका दिवशी, शाळेचे पहिले तीन तास होऊन गेले होते. आता मधल्या सुट्टीच्या आधीचा, चौथा तास चालू होता. सर्वांनाच भूक लागली होती. सर्वजण हा तास कधी संपतो याची वाट बघत होते. काहीजण सतत घड्याळ बघत होते. तेवढ्यात तास संपल्याची घंटा वाजली आणि सर्वांनाच आनंद झाला. सर्वांनी आपापली पुस्तके आणि वह्या दप्तरात ठेवल्या आणि दप्तरातून डबे काढले. प्रियांका आणि तिच्या मैत्रिणींनी आपापले डबे उघडले. डब्यातील स्वादिष्ट पदार्थांचा सुवास सर्वत्र दरवळला. त्या सुवासाने सर्वांच्या पोटातील भूक आणखीनच चेतवली. प्रियांका नेहमीप्रमाणेच तिच्या इतर तीन मैत्रिणींबरोबर डबा खायला लागली. डबा खात असतानाच त्या सर्वजणी गप्पा ही मारू लागल्या. तेवढ्यात जिन्यामध्ये काहीतरी गडबड झाली. प्रियांका आणि तिच्या मैत्रिणी धावत पळत काय झाले ते बघायला गेल्या. वरच्या वर्गातील एक मुलगी तिच्या बाईंबरोबर रडत रडत खाली येत होती. ती शाळा अर्धवट सोडून घरी गेली. नंतर ती मुलगी तीन चार दिवस शाळेत आली नव्हती.

पाचव्या दिवशी घरी गेल्यावर प्रियांका आईला म्हणाली, “आई, मला एक गोष्ट सांगायची आहे तुला.”

आई म्हणाली, “काय झालं सांग ना?”

You cannot copy content of this page