जेव्हा ती लचकत चालायची तेव्हा तिच्या गांडीचे पुटठे खालीवर हालायचे. हालताना ते असे वाटत होते जसं काही सांगत असावेत की या आम्हाला पकडा आणि दाबा. आपल्या पातळ साडीला जेव्हा ती आपल्या पुदीजवळ पकडून सांभाळून चालायची तेव्हा इच्छा व्हायची की हिच्या पुदीला स्पर्श करावा, हिच्या मावांना दाबाव, हिचे निपल्स चुसावे. सोबतच माझं मन करायचं की हिच्या पुदीला चाटाव. हिच्या पुदीत लवडा घालून हिला हेपावं. माझा लवडा त्याशिवाय मानतच नव्हता.
माझ्या कामवाली च्या पुदीत घुसायला माझा लवडा उतावीळ राहायचा. पण मी विचार करायचो की हे माझे स्वप्न पूर्ण होईल तर होईल कसं? ती साली माझ्याकडे तर पहात ही नव्हती. फक्त आपल्या कामाशी काम ठेवायची. काम झाल्यानंतर ठुमकत परत जायची.
मी कधीही तिला या गोष्टीची जाणीव होऊ दिली नव्हती की माझी नजर तिच्या देहावर आहे आणि मी तिला हेपायला बेचैन आहे. पण मला कसंही करून तिला हेपयचंच होतं. मी विचार केला हिला कोणत्यातरी प्रकारे गरम करूनच हे सर्व शक्य होऊ शकते. पण हे सर्व मला हळूहळू करावं लागणार होतं. जर ही नाराज झाली तर माझा सर्व प्लॅन फुटला असता.
काही दिवसानंतर मी तिच्यासोबत कोणत्याही कारणावर बोलायला लागलो. तिचं नाव अश्विनी होतं.
एक दिवस मी तिला चहा बनवायला सांगितला. जेव्हा तिने आपल्या नरम हाताने मला चहाचा कप दिला तेव्हा तिच्या हाताच्या स्पर्शाने माझा लवडा उठला.
चहा पिताना मी तिला म्हणालो- अश्विनी तू चहा तर फार छान बनवतेस.
ती म्हणाली- हो साहेब चहा तर मी चांगली बनवते. मला आवडते चहा.
त्यानंतर मी रोजच अश्विनी कडून चहा बनवायला लागलो.
एक दिवस जेव्हा मी ऑफिसला जात होतो तेव्हा मी अश्विनी ला माझा शर्ट प्रेस करायला दिला.
मी म्हणालो- तू तर प्रेस पण चांगली करत असणार.
ती म्हणाली- हो एकदम कडक प्रेस करून देते बघा.
अशाप्रकारे जेव्हा माझी बायको जवळपास नसायची तेव्हा मी कामवाली सोबत बोलणं सुरू करायचो.
मी विचारलं- अश्विनी तुझा पती काय करतो?
अश्विनी म्हणाली- एका कारखान्यात काम करते माझा माणूस.
मी म्हणालो- किती तासाची नोकरी असते त्याची?
ती म्हणाली- 12 13 घंटे तर लागतातच. कितीतरी वेळा तर रात्रीची ही पाळी असते.
मी विचारलं- तुला मुलं किती आहेत?
तिने लाजत उत्तर दिलं- आता तर माझ्याकडे एक मुलगी आहे तीन वर्षाची.
मी विचारलं- हो काय. मग तू तिला घरी कोणाजवळ सोडून येतेस?
ती म्हणाली- माझी सासू असते घरी. तिच तिची देखभाल करते.
मी विचारलं- तू किती घरी काम करतेस?
ती म्हणाली- साहेब फक्त तुमच्या घरी आणि खालच्या मजल्यावरच्या एका घरी काम करते. लहान बाळ असल्याने जास्त घराबाहेर नाही राहू शकत मी.
मी विचारलं- याच्यात तुझ्या कुटुंबाचं चालते का?
ती म्हणाली- साहेब तसं गुजरा तर होते पण फार मुश्कीलीने. माझा माणूस दारू खूप पितो. त्याच्यातच पूर्ण पैसे वाया घालवतो.
आता माझ्या कामाची गोष्ट इथून सुरू झाली होती.
मी म्हणालो- बरं काही हरकत नाही. जर तुला वाटत असेल तर मी तुझी मदत करू शकतो.
अश्विनीने मला प्रश्नार्थक नजरेने पाहिलं.
ती म्हणाली- म्हणजे काय म्हणायचं आहे तुम्हाला?
मी म्हणालो- अरे माझ्या म्हणण्याचा अर्थ आहे की तू मला तुझ्या पती जवळ घेऊन चल. मी त्याला समजावेंन.
ती म्हणाली- ठीक आहे साहेब.
असे म्हणून तिने एक सुटकेचा लांब निःश्वास टाकला.
अशाप्रकारे आम्हा दोघांच्या गोष्टींचा सिलसिला काही दिवस चालला. हळूहळू बोलण्यातून मी तिच्या मनातली अस्वस्थता कमी करायला लागलो.
एक दिवस खट्याळपणे मी म्हणालो- तुझा पती तर पागलच आहे. एवढी सुंदर बायको असतानाही तो दारू पितो?
मित्रांनो स्त्रिया फार समजदार असतात. अश्विनी माझ्या बोलण्याचा अर्थ समजली पण तिने आपल्या नाराजीची मला अजिबात जाणीव होऊ दिली नाही. मला थोडीशी टीप मिळाली की ही माझ्या कामासाठी तयार होईल. जर मला संधी मिळाली तर ही हेपण्यासाठी सुद्धा तयार होईल.
ते म्हणतात ना देवाच्या घरी उशीर असतो पण अंधार नाही. एक दिवस माझ्याजवळ तशी संधी आलीच. रविवारचा दिवस होता. माझी बायको एक दिवस आधीच माहेरी गेली होती. सोबत माझ्या दोन्ही मुलांना घेऊन गेली.
माझ्या बायकोने म्हटलं होतं की कामवाली येईल तर तिच्याकडून घराचं काम बरोबर करून घ्या.
सकाळपासूनच माझ्या मनात खुशी चे लाडू फुटत होते. माझा लंड उड्या मारत होता. वारंवार मी अश्विनी बद्दलच विचार करत होतो. काही वेळानंतर अश्विनी घरी आली. तिने दरवाजा बंद केला आणि आपले काम करायला लागली.
इतक्या दिवसांच्या गोष्टींनी आता आम्ही दोघं चांगलेच मोकळे झालो होतो. अश्विनीला माझ्यावर विश्वास बसला होता म्हणूनच ती माझ्या काहीही म्हणण्यापूर्वी दरवाजा बंद करून टाकला. मी विचार केला जर आज मी सुरुवात केली नाही तर ही कधीच हातात येणार नाही. गोष्ट माझ्या हातून निघून जाईल. मी विचार केला की मी सुरुवात करू तर कशी? मग मनात विचार आला की आहे तर कामवाली म्हणून सरळ पैशाची गोष्ट करतो.
मी विचारलं- अश्विनी जर तुला पैशाची गरज असेल तर मला सांग. अजिबात काळजी करू नकोस.
अश्विनी म्हणाली- साहेब तुम्ही माझा पगार कापणार आहात का?
मी म्हणालो- नाही रे पागल. जर तुला कधी जास्त पैशाची गरज पडली तर मला सांग मी तुझी मदत करेन. मी याबद्दल माझ्या बायकोला काहीच सांगणार नाही पण तुलाही एक वचन द्यावे लागेल की तू ह्याबद्दल माझ्या बायकोला काहीच म्हणणार नाहीस.
एवढे बोलून मी अश्विनीच्या उत्तराची वाट बघायला लागलो.
अश्विनी म्हणाली- मी काय सांगणार मॅडमला?
तिच्या तोंडून हे उत्तर ऐकून मी खूष झालो. माझा बाण एकदम निशाण्यावर लागला होता.
मी म्हणालो- तू खुश हो आता बस.
ती म्हणाली- हो साहेब. मला फार आराम मिळेल आता.
मी म्हणालो- अश्विनी मी तुला खूष केलं. तुला वाटत नाही का आता की मी पण खुश व्हावं? पण त्यासाठी तुला तुझं तोंड बंद ठेवावे लागेल. असं म्हणून मी अश्विनीच्या हातात पाचशे रुपयांची नोट ठेवली. ते बघून ती फार खुश झाली.
अश्विनीने विचारलं- मला काय करावं लागेल साहेब?
यानंतर मी तिला काय काय करावे लागेल हे सांगितलं. ते कसं आणि आणि माझ्या घरची कामवाली माझी घरवाली कशी बनली ते मी पुढील भागात सांगेन.
जर तुमच्या काही फॅन्टसी असतील तर त्या खालील इमेलवर पाठवा मी त्यावर कहाणी लिहीन.