मातृत्व – प्रेमाची कहाणी – डील – भाग २

“मी नाही करू शकत…. मी तुला अजून वेदना नाही देऊ शकत आई…. मला माफ कर… मला माफ कर… ” असे म्हणत सलीम हुंदके देत रडू लागला. “इट्स ओके बेबी… आई पात्रच होती ह्यासाठी….” सलीम तिला दुखवू शकला नाही… तो तिला दुखावण्याचा कधीच विचार करू शकत नाही, पण काहीतरी, रागावलेला प्राणी त्याच्या डोक्यात घुसला आणि तो तिला त्रास देत होता. अपराधीपणाच्या प्रवाहाने त्याला वेढले. तिला जे करण्यास भाग पाडले गेले ते खरे तर बलिदान होते. ती त्या हरामखोराला तिचं देवतासारख सौंदर्य, तिचं शरीर मातीत मिसळण्यासाठी देणार होती… पण हे सगळं सलीमसाठी होतं. तिला त्याच्यासोबत कायमचं राहायचं होतं आणि हीच किंमत तिला चुकवावी लागणार होती. “मला तुला प्रेम देऊ दे आई…” सलीम प्रिथाच्या ब्लॉउजची बटणे उघडताना बोलत होता. त्याने ब्लॉउजवरूनच तिच्या स्तनांना चुंबन केले. “म्म्म्मह्ह्ह्ह… येस बेबी, मी तुझ्या स्पर्शासाठी, तुझ्या प्रेमासाठी तळमळत आहे…. तू माझ्याशी कितीही कुजकं वागलास तरी. मी सगळं सहन करेन. फक्त मला तुझं जरासं प्रेम दे…. ” “माझं प्रेम तुझच आहे… ओह देवा… ह्या दुबळ्या ब्लॉउजला एवढ्या मोठ्या गोष्टी झेपतात तरी कशा? मला दूध हवंय आई… मला तुझं दूध हवंय…” सलीम ने प्रिथाच्या मोठ्या कबुतरांना ब्लॉउजच्या पिंजऱ्यातून मोकळ केलं आणि त्यांना दाबत तो म्हणाला. “तुला हवं तितकं घे. सगळं तुझंच आहे…” सलीमने प्रिथाच्या डाव्या स्तनाग्रांवर ओठ ठेवले आणि तो चोखु लागला. “म्म्म्मगग…” आणि दोन्ही हातांनी दोन्ही स्तने दाबू लागला. “जोरात चोख…. आअह्ह्ह…. आईच्या स्तनातून दूध बाहेर काढ….” दिवसभराच्या तणावानंतर प्रिथावर हार्मोनल परिणाम झाले होते. त्यामुळे तिची स्तने आटून गेली होती. पण ते आता एकत्र असल्यामुळे एक शांत आणि समाधानीपणा प्रिथामध्ये आला होता. ऑक्सिटोसिन आणि प्रोलॅक्टिन वाहू लागले, त्यामुळे दूध ग्रंथी तिच्या स्तनात सुटू लागल्या. ती एक दैवी भावना होती. “अह्ह्ह… ते येतंय बाळा… जोरात चोख… आह्ह…” “म्म्म्म…” सलीमचे ओठ आणि गाल एका सक्शन पंपसारखे काम करत होते. आणि शेवटी…. “आह्ह.. दूध…” “अह्ह्ह… घे बाळा… तुला हवं तेवढ घे!”

सलीम प्रिथाचे स्तन चोखु लागला. गटागट दूध पिऊ लागला. “अह्ह्ह… दूध माझ्या शरीरातून वाहत आहे बेबी. किती उतावीळ… मी जेव्हा तुझे स्तनपान करते तेव्हा मला खूप बरे वाटते बाळा….” “म्म्म्मम्मह्ह…” “उफफ्फ.. मी.. मी ओव्हरफ्लो होतीये! माझं शरीर कंट्रोलबाहेर चाललंय!” सलीम चोखतच होता.

सलीमने तोंड बाजूला काढलं. “हे खूपच आहे… मी हे सगळं नाही पिऊ शकत. मला हे प्रेशर हलकं करू दे. तुझे स्तन दुखत असतील.” सलीम प्रिथाची स्तनाग्रे दोन बोटाच्या चिमटीत धरून पिळू लागला. “आह्ह्ह… एवढ्या जोरात नको… प्लिज!” प्रिथा कळवळली. सलीम ने पिळणं बंद केलं. तो तिच्या अंगावर एक हात आणि एक पाय टाकून बसला. “हे माझेत… माझे मौल्यवान! दुधाच्या या दोन मोठ्या टाक्या फक्त मला आनंद घेण्यासाठी आहेत. मला वचन दे तू त्याला तुझ्या ह्या मौल्यवान दुधाचा एक थेंब पण देणार नाहीस. एक थेंबही नाही!” “मी वचन देते…. मी वचन देते.”

“बेबी… मला एका मिनिटासाठी जाऊदे… मी लगेच परत येते…” प्रिथाने विनवणी केली. “नाही, जो पर्यंत मी तुझा पूर्ण आनंद घेत नाही, तोपर्यंत तू कुठेही जाऊ शकत नाहीस!” “अरे देवा… मला जाऊदे स्वीटहार्ट…. आईला सुसु करायची आहे, तूच मला एव्हडी बिअर पाजलीस!” हे अगदी ठरल्याप्रमाणे चालले होते. तिच्या लघवीचा अनुभव घेण्याची त्याची खूप दिवसांपासूनची इच्छा होती. ज्याची तो नेहमी कल्पना करत असे पण त्याला कधीही परवानगी नव्हती. पण यावेळी प्रीथाची भूमिका कमजोर होती, तिने त्याला आधीच वचन दिले होते की ती त्याला पाहिजे तसे करेल आणि तो तिच्या भावनिक असुरक्षिततेचा पुरेपूर वापर करणार होता. तो तिला लघवी करताना पाहील. “ओके, पण मीही येणार तुझ्यासोबत.” प्रिथा उठली आणि ब्लाउज काढू लागली. “काय??? तुला माझ्यासोबत बाथरूम मध्ये कशाला यायचंय?” “आई तू वचन दिलय मी सांगेल तसं करशील म्हणून….” ब्लाउज काढला आणि बेडवर बसली. “देवा… आता मला कळतंय तू काय करणारेस ते.” प्रीताला जाणवले की तिने सलीमसमोर ठेवलेला सन्मानाचा शेवटचा तुकडा तिला झोकून द्यावा लागेल. सलीमने प्रिथाने बेडवर टाकलेला ब्लाउज उचलला आणि तो वास घेऊ लागला. “कुत्र्यासारखं माझ्या कपड्यांचा वास घेणं बंद कर, यू लिटिल पर्व्हर्ट!” त्याला पहिल्या दिवसापासून हेच ​​हवे होते, जेव्हा त्याने टॉयलेटमध्ये डोकावून पाहिलं, तेव्हा ती स्वतःला मोकळं करत असल्याची एक झलक पाहण्याचा प्रयत्न करत होता. तिच्या या कमकुवत क्षणात तो त्याची कल्पना पूर्ण करण्याची संधी घेत होता. एकप्रकारे, प्रीथाला वाटले की सर्व पुरुष महिलांच्या बाबतीत संधीसाधू असतात.

Leave a Comment

You cannot copy content of this page