जिवलग मित्राच लग्न २

सर्व चावट मित्र – मैत्रीनींना सौमित्र चा नमस्कार!! कसे आहात सगळे!! मजेत ना!! असायलाच पाहीजे असेच झवाझवीच्या कहाण्या वाचत रहा. मजेत रहा. आपला अधीक वेळ न घेता कहाणीचा पुढील भाग आपल्यासमोर मांडत आहे. चला तर मग मित्रांनो!!

मी बेडवर पडलो होतो खरा पण मला झोपच येत नव्ह ती. डोक्यात कविताचाच विचार येत होता. कीती आसु सलेली आहे शरीरसुखासाठी. बिचारी! अशा किती तरी बायका असतील ना ज्या स्वताःचे मन मारून जगत असतात. क्वचीतच कविता अन विशाखा सारख्या बा यका असतील त्या आपल शरीरसुख असे उपभोगतात आणी त्यात काय चुकीच आहे अस मला नाही वाटत.

इतक्यात कोणीतरी आल्याचा आवाज आला तर ती कविताच असणार. ती दार उघडुन आत आली अन दार बंद केल. लाईट चालुच होती. ती बेडजवळ आली मी डोळे बंद करून घेतलेले होते, तिने हळुवारपणे माझ्या अंगावरची चादर दुर केली अन मला नागडा पाहुन ती पायापासुन ते डोक्यापर्यंत मला निरखुन पाहात होती.

तिने पटकन तिचा गाऊन काढुन ब्रा अन पँन्टी पण का ढुन टाकली. लाईटच्या प्रकाशात तिची नितळ कांती चमकत होती. तिचे मोकळे श्वास घेणारे स्तन, गोल गर गरीत, भरीव स्तन मला खुणावत होते की या आणी मला कुस्करा. तिची गोरीपान, नितळ कांती माझ्या बाहु पाशात येण्यास आसुसलेली होती.

Leave a Comment

You cannot copy content of this page