बालपणीच्या आठवणी (भाग ५)

मामीने शार्दुलचे डोके दोन्ही हातांनी तिच्या आंब्यांवर घट्ट दाबून धरले होते आणि ती विव्हळत होती. मामीच्या तोंडातून निघणारा प्रत्येक शब्द शार्दुलला अजूनच चेव चढवत होता. मामीने शार्दुलला मागे ढकलले आणि त्याची चड्डी त्याच्या अंडरवियरसोबत खाली ओढली. जसं मामीने शार्दुलला संपूर्ण विवस्त्र केले तसा शार्दूलचा नागोबा फणा काढून उभा राहिला. त्या उभ्या राहिलेल्या नागोबाची सावली भिंतीवर अगदी स्पष्ट दिसत होती. मामीने शार्दुलच्या नागोबाला स्वतःच्या राकट हाताच्या मुठीत धरले आणि त्याला म्हणाली, “पोरा तुझा नागोबा लय मोठा हाय र. आता म्या याला काय सोडायची न्हाय बघ. चांगलाच ढवळून काढते बघ म्या तुझ्या नागोबाला” असं म्हणत मामीने खाली वाकून शार्दूलचा संपूर्ण नागोबा स्वतःच्या घशामध्ये कोंबला. मामीने तिचे दोन्ही हात बाजूला जमिनीवर टेकवले आणि तोंड वर खाली करीत शार्दूलचा नागोबा चोखु लागली. मामीचे चोखणे शार्दुलच्या अंगामध्ये मोठमोठे बदल घडवत होते. चोखताना मामीचे दातही त्या नागोबाला घासत होते. तसेच मामीच्या चोखण्याचा जोर इतका जास्त होता कि शार्दूल मामीचे केस घट्ट पकडून डोळे बंद करून ओरडू लागला. “आएगगगग आईगगगगगगग आःह्हह्ह मामी आअह्म्म्म्मम्म उफफ्फफफ्फ अगं हळू चोख ना ग आएगगगगग मामी उफ्फफफ्फ उम्म्म्म्म” मामीची जीभ शार्दुलच्या जांघाड्यामधून त्याच्या ओटीपोटावर देखील फिरत होती. ओटीपोटावर मामी मधेच चावा घेत होती त्यामुळे शार्दूल उसळ्या मारीत होता. शार्दुलच्या कोवळ्या मांड्यांवर मामीने तिच्या नखांनी ओरबाडले होते. मामीच्या अशा चोखण्याने शार्दुलला सहन झाले नाही आणि त्याने पिचकारी मामीच्या घशातच सोडली. मामीने सगळं दही स्वतःच्या तोंडात घेतले. जोपर्यंत सगळं दही साफ होत नाही तोपर्यंत तिने तोंड वर काढले नाही. शार्दुलच्या नागोबाची टोपी लालबुंद झाली होती आणि त्यावरची शीर देखील तडफड करू लागली. दोघेही एकमेकांकडे बघून हसले आणि एक घट्ट मिठी मारली. मामी शार्दुलला म्हणाली, “काय र पोरा इतक्यातच गार झालास व्हय र? मंग अजून तुला लय शिकवायचं हाय. काळजी नको करुस तुझी हि रश्मी मामी तुला समदं शिकविलं समजलं का?” मामीने शार्दुलचे नाक ओढले. शार्दूल म्हणाला, “होय मामी मला तुझ्याकडून सगळंच शिकायला आवडेल ग.” मामीने शार्दुलच्या गालावर किस केली आणि त्याच अवस्थेत राहिलेल्या भाकऱ्या बनवल्या. दोघेही तसेच विवस्त्र राहून जेवण जेवले आणि मग झोपी गेले. सकाळी कोणी आले तर संशय येऊ नये म्हणून रश्मी मामी आणि शार्दुल वेगवेगळ्या खोलीत झोपले. रात्री झोपताना शार्दुलला झोप येत नव्हती. तो विचार करीत होता. सम्यक काय करत असावा. जर सम्यक इथे असता तर मग दोघांनी मिळून खूप मज्जा केली असती. दोघांनी एकत्रपणे मामीसोबत आनंद लुटला असता. किमया ताई तर आपल्याला फसवून तालुक्याला निघून गेली. पण कधी ना कधी तरी किमया ताई भेटणारच. त्या वेळी तिला नक्कीच जाब विचारणार. सम्यकला सगळं सांगायचं आहे. पण सम्यक आहे तरी कुठे….

इकडे सम्यकचा कॉम्प्युटर बेसिक कोर्स पूर्ण झाला होता आणि आता त्याचा पुढचा मुख्य कोर्स सुरु होणार होता. ऍनिमेशन कोर्स शिकवण्यासाठी त्याला दुसरे शिक्षक येणार होते. दररोज प्रमाणे सम्यक इन्स्टिट्यूट मध्ये आला. घड्याळात सकाळचे ८ वाजलेले होते. ८ च्या बॅचला फक्त सम्यकच होता. तो आतमध्ये येऊन एका कॉम्प्युटर वर पेंटिंग मध्ये चित्र काढत बसला. तितक्यात त्याचे नवीन शिक्षक आतमध्ये आले. त्याने पाठी वळून बघितले तर एक सुंदर तरुण मुलगी होती. जवळपास २७ वर्षे वयाची ती शिक्षिका त्या लॅब मध्ये आली आणि बॅग बाजूला ठेवून तिने सम्यकला गुड मॉर्निंग केले.

This content appeared first on new sex story .com

सम्यकने तिला पाहताच ‘गुड मॉर्निंग मिस’ असे म्हणत रिप्लाय दिला. ती तरुणी सम्यकच्या जवळ आली आणि खुर्चीच्या मागे उभी राहून सम्यकला म्हणाली, “हाय सम्यक आय एम युअर इन्स्ट्रक्टर रूपेश्वरी…. ऍक्च्युली आय डोन्ट नो मराठी व्हेरी वेल…. सो आवर सेशन विल बी इन हिंदी ऑर इन इंग्लिश …व्हॉटेव्हर यु कम्फर्टेबल ओके?” सम्यक लगेचच म्हणाला, “नो प्रॉब्लेम मिस …. आय एम कम्फर्टेबल इन इंग्लिश ऑर इन हिंदी अल्सो” तिच्या एकंदर बोलण्यावरून आणि हावभावावरून ती एक तामिळ तरुणी आहे असं सम्यकला समजलं. तिचा रंग हा गडद सावळा होता म्हणजे एकदम काळा म्हणता येणार नाही. पण तिचा चेहरा खूप कोरीव होता. सुंदर डोळे… टोकदार नाक… नाकामध्ये असलेली रिंग… लांबलचक केस आणि पाठीमागे केसांची एकच लांब वेणी बांधलेली. … फुल स्लिव्हचा ड्रेस रूपेश्वरीने घातलेला होता. कानामध्ये असलेले मोठे डूल खूपच सुंदर दिसत होते. रूपेश्वरीने बाहेरून आल्या आल्या तिची ओढणी काढून बॅगमध्ये ठेवली आणि एसी समोर उभी राहून हवा घेऊ लागली. सम्यकसोबत तिचं बोलणं सुरु होतं. सम्यक बोलताना रूपेश्वरी मिस च्या सौंदर्याचे निरीक्षण करीत होता. तिची उंची सम्यकपेक्षा कमी होती. रूपेश्वरीच्या गालावर पडणारी खळी तिच्या सौंदर्याला चार चांद लावत होते. एसीची हवा घेऊन झाल्यावर रूपेश्वरी मिस सम्यकच्या शेजारी येऊन बसली आणि त्याला ऍनिमेशन बद्दल काही बेसिक गोष्टी सांगू लागली. ओढणी काढून ठेवलेली असल्याने रूपेश्वरीच्या ड्रेसचा मोठा गळा सम्यकला दिसू लागला आणि त्यामधून खांद्याच्या बाजूने बाहेर आलेली ब्रा स्ट्रॅप देखील सम्यकचे लक्ष वेधून घेऊ लागली. रूपेश्वरीने बोलता बोलता तिचे दोन्ही हात पाठीमागे नेऊन केस वरच्या बाजूला क्लीपने बांधायला सुरवात केली. त्याच वेळी तिची घामाने भिजलेली काख सम्यकला दिसली. गुलाबी रंगाचा ड्रेस असल्याने घामाने भिजलेल्या काखेचा भाग ड्रेसवरून स्पष्ट दिसत होता. त्यामध्ये रूपेश्वरी तिच्या केसांना क्लिप लावायला बराच वेळ घेत होती. त्यामुळे तिच्या घामाचा सुगंध हा एसी रूम मध्ये दरवळू लागला आणि लागलीच सम्यकच्या नाकामध्ये प्रवेश करू लागला.

रूपेश्वरीला एक सवय होती. बोलताना ती समोरच्या व्यक्तीच्या डोळ्यात डोळे घालून बोलत असे. त्यामुळे सम्यकची फिरणारी नजर तिला व्यवस्थित समजत होती. तिच्या काखेमध्ये तयार झालेले घामाचे निशाण सम्यक निरखून बघत आहे हे तिला समजलं होतं. तिने दोन्ही हात खाली केले आणि सम्यकला वाचायला काही नोट्स दिल्या. त्यामध्ये ऍनिमेशनचे वेगवेगळे प्रकार होते. तसेच सुरवात कुठून करायची आणि मग पुढे पुढे काय काय करू शकतो या सगळ्याचा विस्तार त्या नोट्समध्ये होता. ऍनिमेशन या फिल्ड मध्ये खूप स्कोप आहे हे रूपेश्वरी सम्यकला समजावत होती. पण यामध्ये एका मर्यादेपर्यंत शिकवता येते. पुढे आपल्या अंगात असलेल्या कलेनुसार आपल्याला आपले करिअर घडवता येते. या सर्व बेसिक गोष्टी रूपेश्वरी सम्यकला समजावत होती. दोघेही कॉम्प्युटर समोर तिरकस पण एकमेकांसमोर असे बसलेले होते. रूपेश्वरी मिस ने केस बांधल्यावर तिच्या मानेवरील काळा तीळ हा सम्यकच्या नजरेस पडला. सावळ्या रंगावर तो काळा तीळ खूपच शोभून दिसत होता. साफसफाई करताना बहुतेक मॉनिटर थोडा मागे सरकवला होता. त्यामुळे रूपेश्वरी मिस ला मॉनिटर वरील आयकॉन व्यवस्थित दिसत नव्हते. त्यामुळे तिने दोन्ही हातांनी मॉनिटर पुढच्या बाजूला ओढला तसा मॉनिटर वरचा डिस्प्ले गेला. रूपेश्वरी मिस बोलता बोलता खुर्चीमधून उठली आणि तिने खालच्या बाजूला पाहिले तर सीपीयू व्यवस्थित सुरु होता. कीबोर्ड वर देखील लाईट होती. मग तिला समजले कि मॉनिटरचा पॉवर सप्लाय बंद झाला आहे. दुसऱ्या कोणत्याही कॉम्प्युटर वर तो प्रोग्रॅम लोड केलेला नव्हता त्यामुळे रूपेश्वरी मिस ला दुसऱ्या कॉम्प्युटर वर बसणे शक्य नव्हते. म्हणून ती या कॉम्प्युटरचा मॉनिटर सुरु करण्याचा प्रयत्न करू लागली. रूपेश्वरी मिस मग उठली आणि पुढे झुकली आणि मॉनिटर च्या मागे हात घालून पॉवर सप्लाय चेक करू लागली. पण या सगळ्यामध्ये ती सम्यकच्या खूप जवळ आली आहे हे तिला जाणवले नाही. सम्यकच्या नजरेसमोर रूपेश्वरी मिस ची ड्रेस च्या गळ्यातून दिसणारी क्लिव्हेज होती. दोनी डोंगरांमधली जवळ जवळ तीन इंचाची दरी सम्यकला दिसत होती. पॉवर सप्लाय ची कॉड तिच्या हाताला सापडत नव्हती. सी आर टी मॉनिटर असल्याने पाठीमागे हात घालायला पुरेशी जागा नव्हती. मग तिने तिचा डावा हात थोडा पुढे केला आणि आता तिची खोल दारी उजव्या बाजूने सम्यकच्या चेहऱ्याच्या अजून जवळ आली. श्वासोच्छवासाने वर खाली होणारी छाती सम्यकच्या डोळ्यांना जाणवत होती. तसेच तिची पांढऱ्या रंगाची ब्रा देखील उभारांवरून दिसत होती. रूपेश्वरी मिस चा बांधा अगदी सडपातळ असला तरी तिचे उभार मात्र खूप मोठे होते. तिच्या सावळ्या उभारांना सम्यक टक लावून बघत होता. त्यामुळे त्याच्या पॅन्ट मधून त्याचा नागोबा सळसळ करू लागला.

रूपेश्वरी मिस ला अजूनही पॉवर कॉर्ड सापडलेली नव्हती. मग ती सम्यकला म्हणाली, “सम्यक प्लिज थोडा पीछे हो जाओ ना… आय विल ट्राय टू फाईंड पॉवर कॉर्ड ऑफ द मॉनिटर प्रॉपर्ली…टिल देन यु रीड दॅट नोट्स” सम्यकने त्याची खुर्ची थोडी मागे सरकवली आणि थोडा मागे होऊन सम्यक खुर्चीमध्ये बसला. तो नोट्स वाचू लागला. रूपेश्वरी मिस अजून पुढे झाली आणि तिने तो मॉनिटर पुढे सरकवला. तिने पाहिलं तर पॉवर कॉर्ड टेबलच्या मागे अडकलेली होती. मघाशी मॉनिटर पुढे खेचण्याच्या नादात बहुतेक पॉवर केबल निघाली असावी. मॉनिटरची डिस्प्ले केबल सुद्धा काढून तिने मॉनिटर पहिल्यांदा उचलून बाजूला ठेवला आणि ती टेबलाच्या मागे अडकलेली पॉवर कॉर्ड काढू लागली. सम्यकचे लक्ष पुढे गेले तेव्हा रूपेश्वरी मिस चे दोन्ही गोल गोल कलिंगड सम्यकच्या डोळ्यांसमोर होते. ती पुढे झालेली असल्याने तिचे दोन्ही कलिंगड तिच्या ड्रेसवरून त्याला दिसत होते. एसीच्या फ्लॅपमधून येणाऱ्या हवेमुळे रूपेश्वरी मिस चा ड्रेस पाठीमागून वर उडाला आणि तिच्या लेगिंग्स वरून तिचे दोन्ही गोलाकार कलिंगड सम्यकला दिसले. लेगिंग्स टाईट असल्याने तिची दोन्ही डोंगरांच्या मधोमध अडकलेली लेगिंग्स सुद्धा सम्यकला दिसत होती. त्याला वाटत होते हात घालून ती लेगिंग्स दोन्ही डोंगरांमधून बाहेर काढावी पण त्याने कंट्रोल केला. एसीच्या प्रत्येक फ्लॅपमुळे तो ड्रेस पाठीमागून उडत होता. पुढच्या वेळेला जेव्हा ड्रेस उडाला तेव्हा सम्यकला रूपेश्वरी मिस ने घातलेली पांढऱ्या रंगाची पॅंटी स्ट्रॅप सुद्धा दिसली. समोरचा नजारा बघून सम्यकने जीभ बाहेर काढली आणि गुतकी गिळत तो त्याच्या पॅन्टवर हात नेऊन कुरवाळू लागला. तितक्यात रूपेश्वरी मिस ने त्याला आवाज दिला, “सम्यक प्लिज कम हिअर अँड होल्ड धिस पॉवर केबल…. आय विल ट्राय टू पूल द टेबल बिहाइंड ओके…” रूपेश्वरी मिस च्या सांगण्यानुसार सम्यकने नोट्स बाजूला ठेवल्या आणि उभा राहून मिस ने पकडलेली केबल बघू लागला. पण ती केबल पकडण्यासाठी त्याला व्यवस्थित जागा मिळत नव्हती. मिस च्या बाजूने पुढे येण्यासाठी जागा नव्हती कारण प्रत्येक कॉम्प्युटर साठी एक वेगळा कंपार्टमेंट केलेला होता. पण सम्यकची उंची रूपेश्वरी मिस पेक्षा जास्त होती. तो म्हणाला, “मिस देअर इज नो प्लेस टू कम फॉरवर्ड अँड होल्ड द केबल…. हाऊ कॅन आय कम फॉरवर्ड”…..

रूपेश्वरी मिस म्हणाली, “सम्यक प्लिज कम फ्रॉम माय बिहाइंड अँड होल्ड दॅट केबल फास्ट… बिकॉज आय कॅनॉट होल्ड दॅट केबल फॉर मोअर टाइम..” हे ऐकल्यावर सम्यकने स्वतःचे शरीर रूपेश्वरी मिस च्या मागच्या बाजूला चिकटवले आणि पुढे झुकून तो मिस च्या हाताला लागलेली केबल धरू लागला. जेव्हा त्याच्या शरीराचा स्पर्श रूपेश्वरी मिस च्या पाठीमागच्या भागाला झाला तेव्हा त्याचा नागोबा जोरजोरात उसळ्या मारू लागला. ज्या कलिंगडांना आताच पाहिले होते त्या कलिंगडांना लगेचच माझ्या नागोबाचा स्पर्श होईल असे त्याला अजिबात वाटले नव्हते. त्याने बॅलेन्स साधण्यासाठी एका हाताने रूपेश्वरी मिस चा खांदा पकडला आणि दुसऱ्या हाताने केबल पकडली. रूपेश्वरी मिस च्या पुष्ठभागावर सम्यकच्या नागोबाचा दबाव जाणवू लागला. तसेच त्या नागोबाचे बदलणारे रूप देखील तिला जाणवू लागले. पण तिचे लक्ष ती केबल बाहेर काढण्यामध्ये होते. सम्यकने जशी केबल पकडली तशी ती दोन्ही हातांनी टेबल थोडा मागे सरकावण्याचा प्रयत्न करू लागली पण तिला ते जमत नव्हते. सम्यकचा नागोबा आता रूपेश्वरी मिस च्या दोन्ही कलिंगडांमध्ये घुसलेला होता. लेगिंग्स चा कपडा पातळ असल्याने रूपेश्वरी मिस ला त्या नागोबाची जाणीव व्यवस्थित रित्या होत होती. तिने संपूर्ण जोर लावून टेबल दोन्ही हातांनी हलकासा मागे घेतला आणि अडकलेली पॉवर कॉर्ड शेवटी निघाली. ती निघाली आणि मग सम्यक लगेचच मागे झाला. दोघांनीही एकमेकांकडे बघून हूश्श्शह्ह असे केले आणि हसू लागले. रूपेश्वरी मिस सम्यकला म्हणाली, “आय एम सो सॉरी सम्यक फॉर धिस ट्रबल…” सम्यकने त्याचे दोन्ही हात त्याच्या टीशर्टला पुसले आणि म्हणाला, “मिस इट्स ओके…. इट्स ड्युटी ऑफ एव्हरी स्टुडंट टू हेल्प हिज टीचर इन एव्हरी प्रॉब्लेम राईट ना मिस?” मिस मॉनिटरकडे बघत म्हणाली, “येस येस यु आर ऍबसॉल्युटली राईट सम्यक…” मिस ने मॉनिटरची पॉवर कॉर्ड लावली आणि मॉनिटर सुरु केला. सम्यकला पुन्हा खुर्चीवर बसण्यासाठी सांगायला ती पाठीमागे वळली तेव्हा तिची नजर सम्यकच्या पॅन्टवरच्या उभारावर गेली. सम्यकच्या पॅन्टवर आलेला उभार बघून ती विचार करू लागली कि हा उभार कशामुळे आला असावा तेव्हा तिला समजले कि आता घडलेल्या प्रसंगामुळे कदाचित हा उभार आला असावा आणि मग रूपेश्वरी मिस चा चेहरा लाजेने लाल झाला. तिने एकदा पुन्हा सम्यकच्या उभाराकडे बघितले आणि ती थोडीशी हसत सम्यकला म्हणाली, “सम्यक इफ यु वॉन्ट टू गो फॉर वॉशरूम देन यु कॅन गो…” सम्यकला समजले नाही कि रूपेश्वरी मिस असं का म्हणत आहे. पण नंतर त्याच्या ताठलेल्या नागोबाची जाणीव झाली आणि मिस च्या चेहऱ्यावरचे मिश्किल हसणे बघून तो उच्चारला, “नो नो मिस आय एम ओके …” रूपेश्वरी मिस पुन्हा म्हणाली, “सम्यक डोन्ट वरी … इट्स ओके… यु प्लिज गो टू द वॉशरूम ….”

सम्यक लाजला आणि खुर्चीतून उठून वॉशरूम मध्ये गेला. तो वॉशरूम मध्ये जाताना रूपेश्वरी मिस त्याच्याकडे बघत एक वेगळीच अशी स्माईल देत होती. तिच्या मनात काय होते हे सम्यकला समजण्यापलीकडे होते. तिथे गेल्यावर सम्यकने त्याचा टीशर्ट वर केला आणि हनुवटीखाली धरला. त्याने त्याच्या पॅन्टवरच्या पट्ट्याचे हुक काढले आणि नंतर पँटचे बक्कल काढून चैन खाली केली. त्याचा ताठलेला नागोबा त्याच्या अंडरवियर वरून सुद्धा स्पष्ट दिसत होता. सम्यकने जशी त्याची अंडरवियर खाली केली तसा त्याचा नागोबा फणा काढून ९० अंशामध्ये उभा राहिला. जसं काही आता या बंदुकीमधून गोळ्या निघणार आहेत या अवस्थेमध्ये सम्यक होता. त्याने नुकताच घडलेला प्रसंग आठवला. रूपेश्वरी मिस चे ते सावळे सौंदर्य आणि तिच्या उभारांमधली भेग…. तसेच तिच्या कलिंगडांना झालेला स्पर्श आअह्ह्ह्ह सम्यकचा हात आपोआप त्याच्या नागोबावर गेला. त्याने त्याच्या उजव्या हाताने त्याच्या नागोबाला घट्ट पकडले आणि मागे पुढे करू लागला. डोळे बंद करून तो रूपेश्वरी मिस च्या सुंदर रुपाला आठवू लागला. जसजसा रूपेश्वरी मिस च्या काखेमधल्या घामाचा गंध तो पुन्हा नाकामध्ये साठवू लागला तसतसा त्याच्या हाताचा वेग वाढू लागला. रूपेश्वरी मिस च्या चेहऱ्यावरची स्माईल… तिच्या मानेवरचं ते तीळ…. तिची लांबसडक केसांची वेणी…. तिचे उभार आणि त्यामधली भेग…. तिचे दोन्ही कलिंगड आणि त्यांना झालेल्या सम्यकच्या नागोबाचा स्पर्श…. दोन कलिंगडांमध्ये घुसून नागोबाने केलेले वार जेव्हा सम्यकने आठवले तेव्हा त्याच्या नागोबाने समोरच्या भिंतीवर विषाचे फवारे उडवले. एकामागोमाग एक ते सुखाचे फवारे भिंत रंगवत होते. सम्यकच्या चेहऱ्यावर आनंद होता आणि समाधान देखील होते. अचानक रूपेश्वरी मिस चा आवाज त्याला ऐकू आला तसे त्याने डोळे उघडले आणि त्याला समजले कि रूपेश्वरी मिस त्याला हाक मारीत आहेत. त्याने सगळं व्यवस्थित साफ केलं आणि कपडे घालून तो पुन्हा बाहेर आला. बाहेर येताना त्याच्या डोक्यात एकच विचार आला…. जर शार्दूल इकडे असता तर दोघांनी मिळून मस्त रूपेश्वरी मिस सोबत एन्जॉय केलं असतं. बघूया रूपेश्वरी मिस सोबत अजून काही एन्जॉय करता येत का?

तिकडे शार्दुलला जाणवले कि त्याला झोपेतून कोणीतरी उठवत आहे. त्याने डोळे उघडले तर त्याचा आनंद गगनात मावेनासा झाला. किमया ताई त्याच्या समोर बेडवर बसलेली होती आणि त्याला उठवत होती. तिच्या चेहऱ्यावर एक गोड अशी स्माईल होती. किमया ताईला बघताच शार्दुलने तिला आनंदाने मिठी मारली. किमया ताई परत आली या गोष्टीने त्याच्या मनात देखील विचारांचा डोंगर तयार झाला.

कसा वाटला तुम्हाला हा भाग कळवा मला arpitasu[email protected] यावर.

This story बालपणीच्या आठवणी (भाग ५) appeared first on dead