मातृत्व – प्रेमाची कहाणी – लग्न – भाग १

पण दुसरं युद्ध तिची घरी वाट पाहत होतं. ती घरी पोहोचली सलीमच्या चेहऱ्यावरचे भाव बघून तिच्या काळजाचा ठोकाच चुकला. “ह… हाय बेबी…” सलीम असह्य झाला होता, त्याची आई, त्याची प्रियकर, त्याची देवी तिचे शरीर आत्ताच दुसऱ्या माणसाला देऊन आलीये या वस्तुस्थितीशी तो पटवून घेऊ शकला नाही, तिला काय करावे लागलेय याची वास्तविकता समजून घेण्यासाठी त्याच्या भावना खूप वाढल्या. असे पुन्हा कधीही होणार नाही असे तिने त्याला आश्वासन दिले असले तरी तिने याची खात्री करून दिली होती; तो समजून घ्यायला तयार नव्हता. “बेबी… प्लिज…” “इटस ओके आई… मी कदाचित तुझ्या आयुष्यातला एक जाणारा टप्पा असेल. अखेरीस तू मला कंटाळशील आणि दुसरा माणूस शोधशील. इट्स ओके. आपले नाते शेवटी लबाडीचे आहे. माझा तुझ्यावर काय हक्क आहे? तू एक स्वतंत्र स्त्री आहेस. मी फक्त एक मुलगा आहे, तू दया दाखवलीस आणि मला दत्तक घेतले आहेस. माझा तुझ्यावर अधिकार नाही. ठीक आहे आई मला तुझी घरची मदत करायला आनंद होईल.” सलीम रडत होता. प्रिथाही रडत होती. “असं म्हणू नकोस… असं म्हणू नकोस… प्लिज!” त्याच क्षणी प्रीताला कळलं की तिला काय करायचं आहे.

“मी तुझ्याशी लग्न करेन… मी तुला माझा नवरा बनवेल बेबी… मी तुला माझ्या आयुष्याचा पुरुष बनवेल…..” “काय??? खरंच????” सलीम किंचाळलाच. प्रिथाने मागून येऊन त्याच्या गालाला गाल लावले. त्याच्या केसात हात फिरवत होती. “येस बेबी, आपण पवित्र वचने पठण करू. जगाला ह्या विवाहाचं कदाचित माहित नसेल, पण देवाला कळेल. तुला बायकोच्या शरीर आणि आत्म्यावर नवऱ्याप्रमाणे सर्व हक्क असतील. आपण एकमेकांशी बांधील राहू.” सलीमने प्रिथाला घट्ट मिठी मारली. “ओह देवा… थँक यू… थँक यू आई माझ्याशी लग्न करण्याचं ठरवल्याबद्दल .मी सांगू शकत नाही कि मी किती खुश आहे… थँक यू… थँक यू…. थँक यू….” प्रिथा रिलॅक्स झाली. सलीम तिच्या कुशीत एखाद्या मांजराच्या पिल्लापमाणे पहुडला. त्याला खूप सुरक्षित वाटत होते.

कालच्या भावनांच्या वादळानंतर खोलीत शांतता पसरली. त्या क्षणी त्यांच्या नात्याने नवीन उंची गाठल्याचे दोघांनाही जाणवले. एक नवीन वचनबद्धता केली गेली आणि ती पूर्णपणे पूर्ण करण्याचा दोघांनी निर्धार केला. “आई, मी वचन देतो मी तुझा चांगला नवरा बनेन.” “मला माहितीये तू बनशील. मला माहितीये तू जगातला बेस्ट नवरा असशील.” “मी तुझी काळजी घेईन आई. तुला कशाचीही चिंता करायची गरज नाही.” “हो मला माहितीये घेशील तू, तू आलरेडी माझी किती चांगली काळजी घेतोस.” “मी अजून जास्त घेईन. मी एक लायक नवरा आहे हे सिद्ध करून दाखवेन. प्रॉमिस…” “आणि मी तुझी विश्वासू बायको होईल. मी माझ्या आयुष्यात दुसऱ्या पुरुषाला येऊ देणार नाही, मी पण वचन देते. मी तुझी आई आणि बायको दोन्ही असेल आणि तू माझं बाळ आणि माझा नवरा. ओके? आता ये शोनु, माझ्या बुबीजवर तुझं तोंड लागून खूप वेळ झाला. बघ ते दुधुनी भरून कशे मोठे झालेत.” प्रिथा सलीमला तिच्या आत येण्यासाठी तळमळत होती. खूप वेळ झाला होता. तिच्या अपराधीपणाने तिच्या कामवासनेवर मात केली होती आणि सलीम नाकारण्याच्या मोडमध्ये होता, पण तिला हे जाणवत होत कि तो तिच्या स्पर्शाने खाली कडक होतोय.

“नाही… आपण आत्ता सेक्स करणार नाहीये… मी तुला किस सुद्धा करणार नाहीये. तूला स्वच्छ व्हायची गरज आहे. अंघोळ कर, तुझा सगळीकडे वास येतोय. पण आधी तू मला हे सांग कि तू त्याची पीपी चोखून त्याला तुझ्या तोंडात गळायला लावलास का?” “ईई… अजिबात नाही… नाही!” “सिद्ध करून दाखव, तुझं तोंड उघड मला तुझ्या श्वासाचा वास घ्यायचाय.” “आआआह्हह्हह्ह…” म्हणत प्रिथाने त्याच्या तोंडावर श्वास सोडला. “म्म्म्म…. ओके, तू पास झालीस.” प्रिथाने त्याला मिठीत घेतला. “तुला फक्त माझ्या श्वासाचा वास घ्यायचा होता हो ना?” “म्म्म्म…. तू माझा चोखल्यानंतर तुझ्या श्वासाचा जो वास येतो तो मला फार आवडतो आणि मी तुझ्या तोंडात गळतो. मला हे कोणाबरोबर शेअर नाही करायचंय.” “चल आता मस्त अंघोळ करूयात. मी पिझ्झा ऑर्डर केलाय, तो अर्ध्या तासात येईल. घाई कर चल…. मला भूक लागलीये.” प्रिथा कपडे काढत म्हणाली. “मला माहितीये कशाची भूक…” सलीम पँट काढत म्हणाला. “ओह… गप्प बस!” हसत हसत आणि एकमेकांना चिडवत ते बाथरूममध्ये गेले. प्रीथा इतकी आनंदी आणि आरामशीर वाटली की सलीमने तिच्याशी लग्न करण्याचे वचन देऊन तिला माफ केले आणि ते पूर्ण करण्याचा तिचा हेतू होता. साहजिकच ही एक खाजगी गोष्ट असेल, जिथे त्यापैकी फक्त दोघेच त्या पवित्र बंधनाचे साक्षीदार असतील, परंतु ते लग्नापेक्षा कमी नसेल. ती त्याला तिचा नवरा आणि जीवनसाथी म्हणून स्वीकारेल आणि त्याचा सन्मान करेल.

You cannot copy content of this page