आईच्या मैत्रीणींच्या चावट गप्पा

सुनीताकाकु-कायहो वहीनी कधी आलात गावावरून?
ठीक आहे ना सर्वकाही तुमच्या बहीणीचे ?

आई – परवाच संध्याकाळीच आले.आणी माझी ताईच पण छान चाललय हो वहीनी.

सुलभाकाकु – वहीनी गावावरून आल्यापासुन खुपच खुश दिसता.व तुमच्या चेहऱ्यावर एक वेगळीच चमक दिसतेय बाई मला तर.

आई – सुलभा,काहीही काय बोलतेय,मी आहे तशीच आहे.काही बदलले नाही हो ३ दिवसात.

शारदाकाकु – काय गं रोहीणी,खुप दिवसांनी तुझ्या भाऊजी भेटले म्हटल्यावर खुप मजा केली असेल ना.

आई – काही पण काय बोलतेस गं शारदा,अग भाऊजी
आॕफीसच्या कामासाठी ३ दिवस बाहेर जाणार होते म्हणुन तर बहीणीने बोलावुन घेतले होते.

सुनंदा काकु-हो का ,मग काय सौमित्र एकटाच तुमच्या
दोघींबरोबर होता.बाई गं खुप मजा आली असेल ना ग
रोहीणी.

आई – सुनंदा तुझ्या जीभेला काही हाड आहे की नाही
काहीपण चावट बोलतेस.

सुधाकाकु -ए सुनंदा,सौमित्र तुझ्या मुलासारखा नाही
बरका,तुझा मुलगा कसा तुला मागुन पुढुन चिकटतो.
तसा तो काही करत नाही.

सुलभा काकु- बापरे,काय सांगतेस सुधा,मला बाई हे माहीतच नव्हतं गं.म्हणजे ? सुनंदा मुलाकडुन सुध्दा ?
काय गं सुनदा,खर आहे का हे ?

सुनंदाकाकु- कस सांगु बाई आता,माझी मलाच लाज वाटतेय बघा.किती वेळा रागावले,झिडकारलं पण तो काय सुधारत नाही बघा. तो एव्हढा मोठा झालाय, काॕलेजला जातोय, अशा बरोबरीला आलेल्या मुलावर हात तरी कसा उचलणार? मी दुर्लक्ष करत राहीले अन
त्याच धाडस अधीकच वाढत चाललय बघा.मी तर हात टेकलेत त्याच्यापुढे.

सुनीताकाकु- सुनंदा,मला एक सांग,तुमच्यात अजुन तस काही घडलं नाही ना ? की जबरदस्ती केलीय तुमच्यावर ?

आई – सुनंदा तु जरा प्रेमाने बोल त्याच्याशी,तो असा का वागतोय ते जाणुन घे आधी.अगं हे वयच अस असत की मुलांमध्ये बदल घडत असतात.आन त्यांना चांगल मार्गदर्शन नाही मिळाल तर ती वाहवत जातात.

सुलभा काकु – हों, हे रोहीणीच म्हणण अगदी बरोबर आहे अस मला वाटतं. हे बघ सुनंदा तु तुझ्या मुलाशी मनमोकळेपणाने बोल जरा.

सुनंदा – अग,परवाच बोलले मी त्याच्याशी,पण तो मला
म्हणाला की-आई तु खुप सेक्सी दिसतेस,तु मला खुप
आवडतेस.फक्त एकवेळ मला तुझ्याशी करू दे ना.
आता सांगा मी काय करू ?

सुधाकाकु – अग सुनंदा,त्याची एव्हढी ईच्छा आहेतर
करू दे ना त्याला एकदा.तसही बाहेर कोणालाच नाही कळणार ही गोष्ट.आणी त्यालाही अनुभव मिळेल.अन
तुम्हालाही घरातल्या घरात मजा करता येईल.

शारदाकाकु – सुधा एकदम मुद्याच बोलतेय.अन योग्य बोलतेय.नाहीतरी वय वाढल तस नवरे आपल्या पासुन दुर जाऊ लागतात.रात्रीच हव असणार सुख ते देऊ
शकत नाहीत.मग आपण असमाधानी,मन मारून का
जगायच म्हणते मी.मग मुलाकडून ते सुख मिळाल तर काय हरकत आहे ते घ्यायला.

सुनंदा काकु-तुमच्या सगळीजणींच बोलण ऐकुन माझ डोकफिरायची वेळ आलीय आता.काय कराव काहीच कळत नाही.पण शारदा म्हणते ते अगदीच चुकीच नाही वाटत मला.

आई – शारदा तुझा मुलगाही आमच्या मुलांच्या वयाचा
आहे ना ग.मग त्यान आस काही केल असत तर तु काय केल असतस बघु ?

सुनंदा काकु – हां बोल आता शारदा.दे उत्तर .

शारदाकाकु – तुला आवडेल का मी उत्तर दिलेलं सुनंदा ? हे बघ माझ्या मुलाची ईच्छा झाली की मी त्याच्या खाली झोपते.आंम्ही दोघही खुप अनंद आणी सुख उपभौगुन घेत असतो.शिवाय माझी पण घरातच
अशी सोय होतेय म्हटल्यावर मी का नाही म्हणु.

सुधाकाकु – शारदा तु बाई हे एकदम उत्तम केलस बघ नाहीतर मुलं बाहेर काहीतरी लफडी करणार अन ती
घरापर्यंत आलीकी आपल्यालाच निस्तरायला लागेल .त्यापेक्षा हा एकदम बेस्ट उपाय आहे.आणी तुलाही मजा घेत येत असेल.

सुलभा काकु – सुनंदा नको जास्त विचार करू.शारदा
म्हणतेय ते बरोबर आहे.अग तो इतका माग लागलाय
तर दे त्याला एक संधी.तुलाही वेगळ सुख अनुभवता येईल.बघ विचार कर.

सुनीता काकु – सुनंदा आता तुलाच एक पाऊल मागे घेउन त्याला सावरायला हवस.आता तो तुझ्या अंगाशी
खेळायला लागला की ,तु पण त्याला साथ दे.आणी त्याला हव ते प्रेमाने देऊन टाक.मग बघ तुम्ही दोघही किती खुश व्हाल ते.आणी तुंम्हा दोघांनाही एकमेकांचा
सहवास हवाहवासा वाटु लागेल.

सुनंदाकाकु -आता तुंम्ही सगळ्याजणी इतक म्हणताय
तर मी प्रयत्न करून बघते.पण मला बाई खुप लाज वाटेल, मुलासोबत तसल काही करताना.आणी भिती सुध्दा वाटतेय,जर नवर्याला कळलं तर काय होईल ?

आई – सुनंदा आता कशाला जास्त विचार करतेस.तु ठरवलस तर सगळं काही ठीक होईल बघ.

सुधाकाकु – मग आता वाट कसली बघतेय सुनंदा.निघ
आता लवकर, तुझा नवरा घरी यायच्या आधी तुमचा कार्यक्रम पार पडला पाहीजे.

शारदाकाकु – बर सुनंदा मला सांग तुझ्या मुलाच किती मोठा आहे तु बघितलय का त्याच ?

सुनंदाकाकु – म्हणजे ? मला नाही समजल,तु काय म्हणतेय ते शारदा.

शारदाकाकु – काय ग सुनंदा,तुला एव्हढपण कळत नाही का गं ? त म्हटलं की ताकभात हे ओळखायला हवस.अग तुझ्या मुलाचा बुल्ला किती मोठा आहे अन
तु बघितलस का कधी त्याला ? आता कळलं का ?

सुनंदाकाकु – इश्य,काहीपण काय विचारतेय.अजुन मी
बघीतलाच नाही त्याचा

सुनीताकाकु – सुनंदा अग तु बघितला नसलातरी तो तुला मागुन पुढुन चिकटतो म्हणतेस,मग तुला त्याच्या ताठलेल्या बूल्ल्याचा अंदाज आलाच असेल ना ?

सुनंदाकाकु – हो गं,तो मला मागुन चिकटला की त्याचा
ताठलेल माझ्या फटीत घासायचा त्यावरून त्याचा नवर्यापेक्षाही मोठा जाणवतो मला.तरी अंदाजे ६ इंच
तरी असेल.

सुलभाकाकु- सुनंदा,आता तुला चांगलीच संधी चालुन आलीय बघ.अजिबात वेळ वाया न घालवता मुलाला ही खुश कर आणी तु पण तुझ्या तरण्याबांड मुलाला उपभोगुन शरीरसुखाचा आनंद घे.एकदा तुमचा संबध
झाला की कायमची सोय होईल तुझी.

हे सगळं ऐकल्यावर सुनंदाकाकु उठत म्हणाली- आता मी अजुन इथ थांबलेतर तुमची चावट चर्चा,सल्ले देणै असेच चालु राहील.मी आता निघते बाई.बर झाल तुंम्ही योग्य सल्ला दिलात.चला गं येते मी घरी मुलगा वाट बघत असेल माझी.
ते ऐकुन सगळ्याजणी खळखळुन हसायला लागल्या.
अन त्यातच सुधाकाकु म्हणाली- म्हणजे आज सुनंदा
मुलाकडुन चांगलच रगडुन घेणार बहुतेक.
परत सगळ्याजणी खळखळुन हसायला लागल्या.
बिच्चारी सुनंदा.

तशी सुनंदा लाजली अन तिथुन निघाली आणी तिच्या बरोबर शारदाकाकु पण निघुन गेली होती. दोघीजणी निघून गेल्यावर आता फक्त सुनीताकाकु, सुलभाकाकु , सुधाकाकु आणी आई अशा चौघीजणी परत गप्पा मारायला लागल्या होत्या.

मित्र-मैत्रीनींनो आपल्याला माहीत असेलचकी काही बायकांच्या मनात जस काही सिक्रेट लपून रहात नाही
तस काही बायकांना नको त्या गोष्टीवर चर्चा करायची अन खोदुन खोदुन नको त्या गोष्टी जाणुन घ्यायची सवय असते.त्याशिवाय त्यांना चैनच पडत नाही.

गप्पा मारता मारता सुधाकाकु आईला म्हणाली – रोहीणी राग येणार नसेल तर एक विचारू का तुला ?

आई – अग विचार की सुलभा ,आता आपण परक्या आहोत का ? जे काही असेल ते मनमोकळेपणाने विचार सुलभा.

सुलभाकाकु – माझ्या अस कानावर आलय की तुझ्या सौमित्रचा बुल्ला खुप लांबलचक , जाडजुड आणी गोरापान आहे .खरय का ग हे.

आई – चल नालायक कुठली काहीपण विचारतेस बघ सुलभा तु.

सुनीताकाकु – अग रोहीणी,त्यात काय लाजायचय गं, तु बघितला असशीलच ना कधी ना कधीतरी.खर काय असेल ते सांगून टाक ना.

सुधाकाकु – हो गं रोहीणी,सांगुन टाक ना एकदाचं केव्हढा मोठा आहे तो,मलातर बाई उत्सुकता लागुन राहीलय बघ.

मित्र-मैत्रीनींनो या तिघींना पण मी माझ्या अंगाखाली रगडुन काढलय तरी सुध्दा त्या माझ्या आईला माझ्या बुल्ल्याची साईज विचारत होत्या.

आई – हो सौमित्रचा बुल्ला आहे मोठा.चांगला १० इंच
लांब ,३ – ३.५ इंच जाड अन गोरापान आहे.कळलं का
आता झालं समाधान.

सुलभाकाकु – बाईगगगग,काय सांगतेस रोहीणी,इतका मोठा आहे!!! नुसत ऐकुनच माझी छातीची धडधड वाढलीय बघ.

सुनीताकाकु – हो गं सुलभा,मलाही तसच काही होतय गं, माझी खुप ईच्छा आहे ग त्याला बघायची, रोहीणी.

सुधाकाकु – काय ग रोहीणी,तु कसा काय पाहीलास ?
की तो नागडा असताना पाहीलास ?

आई – आगं हो हो किती प्रश्न विचारताय, हो मी त्याला
नागडा असताना पाहीलाय त्याचा.सकाळी मी त्याला
ऊठवायला गेले होते.तेंव्हा तो नागडाच बाथरूममध्ये जात होता.अन त्याचा बुल्ला एकदम ताठलेला होता.

सुलभाकाकु – हो का रोहीणी,मग त्याचा तो बघुन तझी
ईच्छा झाली असेल ना ? त्याला दोंन्ही हातात धरून कुरवाळायची ?

आई – इश्यय काहीही काय पांचट बोलतेस ग सुलभा

सुलभाकाकु- मी असतेतर पटकन दोंन्ही हातात धरून चांगला कुरवाळुन त्याला चोखुन काढला आसता.

सुधाकाकु – हो गं सुलभा,मलाही त्याला घेतल्याशिवाय
चैनच पडल नसतं बघ.

सुनीताकाकु – मला तर ऐकूनच अस वाटतय की कधी
एकदा घालुन घेतेय एव्हढा मोठा बुल्ला अस झालय.
पण रोहीणी तुला नाही अस वाटत का कधी ?

आई – हो गं माझीपण खुप ईच्छा होते पण काय करू
माझ बाई धाडसच होत नाही,अस काही करायची.

माझी आईपण त्यांच्या शी चक्क खोट बोलत होती. पण तिचही बरोबरच होत म्हणा,सगळ्याच! गोष्टी खर्या
सांगून त्याची चर्चा का करायची.शिवाय या बायकांचा काही भरोसा नाही,गावभर सांगत बसतील.

सुनीताकाकु – तुझी ईच्छा आहे ना रोहीणी,तु प्रयत्न कर रहा.जेणेकरून तो स्वताःच तुझ्याकडे आकर्षित होईल.अन तुला हव तस त्याला उपभोगता येईल.

आई – ठीक आहे ग मी प्रयत्न करते.पण मला जरा अवघडच वाटतय.

इतक्यात एक भाजीवाला ओरडत कंपाउडच्या आत आला.संध्याकाळीचे ४.३० वाजलेले होते. तस आई उठली व चलाबाई मलारात्रीच्या जेवणासाठी, सकाळी ह्यांच्या डब्याला भाजी घ्यायचीय अस म्हणत बाहेर निघाली.तशा बाकीच्या पण भाजी घ्यायला उठल्या. अन त्यांची चर्चा तिथेच संपुष्टात आली होती.

मित्र-मैत्रीनींनो कथा आवाडल्यास लाईक अवश्य करा
धन्यवाद !!!