गणिताच्या मॅडम चे गणित

नमस्कार मित्रानो. माझे नाव नंदू आहे. हि तेव्हाची गोष्ट आहे जेव्हा मी बीकॉम च्या दुसऱ्या वर्षात शिकत होतो. मी लहापणापासूनच उडाणटप्पू स्वभावाचा होतो. कॉलेज ला गेल्यावर तर मला जणू काही पंखच फुटले होते. मी बिनधास्त जगत होतो. मी शिक्षणात तसा कच्चाच होतो. त्यामुळे प्रत्येक परीक्षेनंतर माझी घरात आरतीचं होत असे. मला कधीच चांगले मार्क्स मिळाले नाहीत. पण कधी नापास मात्र झालो नाही. हेच समाधान.

कॉलेज ला पण माझे अभ्यासात फार काही व्यवस्थित चालले होते असे नाही. एकूणच परिस्थिती ठीकठाक च होती. आम्हाला एकूण आठ विषय होते. बाकी सगळे विषय मला तसे बरे वाटायचे फक्त मला आवडत नव्हता तो गणिताचा विषय. काही केल्या माझ्या डोक्यात शिरत नसे. त्यामुळे कॉलेज ला मी तो तास चुकवायचा प्रयत्न करायचो. पण तसे व्हायचे नाही.

गणिताला आम्हाला प्रधान मॅडम होत्या. साधारण चाळीस वय असेल त्यांचे. एकंदरीत गणिताचा रुक्षपणा त्यांच्यात देखील आला होताच. बाकी दिसायला म्हणाल तर मॅडम एकदम कडक होत्या. गोऱ्या, ढुंगणापर्यंत वेणी घातलेलं केस, कपाळा वर बारीक टिकली, चष्मा. कडक नेहमी इस्त्रीची साडी व स्लिव्हलेस ब्लाउज घालायच्या. गोऱ्या असल्यांमुळे त्यांना सगळे ड्रेस चांगले दिसायचे. त्यांचे गुलाबी ओठ त्यांचे सौंदर्य अधिकच खुलवत असे. नाही म्हणायला आम्ही सगळी पोरं त्यांच्याकडे चोरट्या नजरेने बघायचो म्हणा.

त्या मला नेहमी म्हणायच्या “नंदू तू दिसायला चांगलं आहेस. पण तुझे वागणे चांगले नाही. बाकी विषयांचे माहित नाही पण गणितात तुझी प्रगती काही बारी नाही. तुला काही तरी करावं लागेल.” मी बर बर म्हणून वेळ मारून नेत असे.

परीक्षा जवळ आल्या होत्या. मी अभ्यासाला लागलो. परीक्षा झाली आणि रिजल्ट आले. मी गणितात नापास झालो होतो!!!! ते बघून माझे पाय लटलट कापायला लागले. कारण आयुष्यात मी पहिल्यांदा नापास झालो होतो. आता माझे काय होणार, घरी काय होईल या कल्पनेनेच मला दरदरून घाम फुटला होता.

मी भीत भीत मॅडम ना भेटायला गेलो. त्या मला खूप बोलल्या. मला नको वाटले. मी गयावया करू लागलो. “मॅडम प्लिज मला वाचवा. घरी सांगू नका. मी इथून पुढे नीट अभ्यास करेन. पण माझ्या घरी रिजल्ट पाठवू नका.

Marathi Zavazavi  अंकल ने स्विमिंग पूल मध्ये जवले

“हे बघ नंदू रिजल्ट तरी घरी पाठवावा लागेलच. त्यात मी काही करू शकत नाही. पण अजून त्याला एक आठवडा अवधी आहे. तोवर तू जर माझे काही काम केलेस तर कदाचीत मी तुझी पुन्हा परीक्षा घेऊ शकेन आणि तुला पास होण्यास एक संधी देऊ शकेन” त्या म्हणाल्या.

“थँक्स मॅडम” असे म्हणून मी काय करावं लागेल हे विचारले. त्यांनी मला दुसऱ्या दिवशी त्यांच्या घरी बोलवले.

मी सकाळीच त्यांच्या घरी गेलो. जुन्या पद्धतीचे ते घर होते मॅडम चे. वस्तू इकडे तिकडे अस्ताव्यस्त पडल्या होत्या. मी बसूनच होतो. त्या आल्या व म्हणाल्या “हे बघ नंदू हि खोली जरा साफ करून घे. वस्तू जागच्या जागी लाव”.

ते ऐकून मी अवाकच झालो. मी असले काम करू? या विचाराने मी थबकलो. पण गणिताचा रिजल्ट आठवला आणि मी कामाला लागलो. तासाभरात मी रूम साफ करून दिली. प्रधान मॅडम खुश झाल्या. आता उद्या ये म्हणाल्या.

मी पुन्हा दुसऱ्या दिवशी गेलो. रोज त्या मला एकेक खोली साफ करायला लावत होत्या. सगळ्या वस्तू स्वच्छ धुवून पुसून घेत होत्या. मी घरगड्या सारखं राबत हतो. मला समजत नव्हते कि काय चालू आहे ते.

त्या दिवंशी मला त्यांनी दुपारी बोलावले. रोज असणारे त्यांचे सासरे आज घरी नव्हते.त्या एकट्याच होत्या. मला सोफा साफ करायला सांगतिले. मी दहा मिनिटात तो साफ केला. मला म्हणाल्या “सगळ्या वस्तू तू छान घुवून घेतल्यास साफ केल्यास. आता फक्त मी राहिलीये. मला पण स्वच्छ कर.”मला काही समजले नाही.

त्यांनी मला जवळ बोलावले आणि त्यांनी त्यांची साडी थोडी वर गुडघ्यापर्यंत केली. क्षणात त्यांचे गोरेपान पाय उघडे झाले. माझ्या छातीत धडधड वाढू लागली. “हे काय करताय मॅडम तुम्ही?” मी विचारले.

Pages: 1 2