लाल अस्मिता

हॅलो फ्रेंड्स, मी अर्जुन, एक ३६ वर्षांचा हँडसम तरुण आहे. मी बेंगळुरूत एका मोठ्या कम्पनीत जॉब करतो. मी तुम्हाला जी कहाणी सांगत आहे ती माझ्या प्रेयसीच्या कॉलेजवयीन मुलीबद्दल आहे. तिचं नाव आहे अस्मिता. नुकतीच तारुण्यात पदार्पण करत असलेली ज्युनिअर कॉलेजची विद्यार्थिनी. तिने मला तिचं कौमार्य कसं प्रदान केलं त्याची ही कहाणी आहे.

माझी ३४ वर्षांची प्रेयसी मीरा ही माझ्याच ऑफिसमध्ये जॉबवर होती. तिथूनच आमची ओळख झाली होती. ओळखीचं रूपांतर मैत्रीत आणि मैत्रीचं रूपांतर प्रेमात झालं होतं. तिच्या पतींचं ५ वर्ष्यापूर्वी एका कार अपघातात निधन झालं होतं. वर्षभरापासून ती माझ्या जवळ आली होती. ती फार श्रीमंत होती. पैसा, गाडी, बंगला सर्वंच होतं तिच्याकडे. शिवाय पाहायला सुंदर. त्यामुळे आपसूकच मी तिच्याकडे आकर्षित झालो होतो.

गेल्या २ महिन्यांपासून आमचं लग्नाबद्दल बोलणं सुरू होतं. पण तिला तिच्या मुलीबद्दलच शंका होती की तिला हे लग्न आवडेल की नाही म्हणून. एक दिवस ऑफिस सुटल्यावर एका हॉटेलच्या रुफटॉप रेस्टॉरंट मध्ये आम्ही जेवायला गेलो.

मी: आपण आणखी किती दिवस वाट बघायची मीरा? आणि केव्हांपर्यंत आपण असंच भेटत राहायचं? आपण सरळ जाऊन अस्मिताला सांगून टाकू की आपण एकमेकांवर प्रेम करतो आणि आम्हाला लग्न करायचं आहे. बस्स.

Leave a Comment

You cannot copy content of this page