माझ्या आईला म्हणाला, “देतो नोकरी” आणि माझ्या आईला झवून झवून दिला “मुलगा”

ही एक सत्य आणि एकदम खरी घटना आहे. ही घटना तेव्हाची आहे जेव्हा मी 13 वर्षाची होते आणि 7 वीच्या वर्गात शिकत होते. मी आणि माझी आई नाशिक मध्ये राहत होते. माझ्या आईने तिच्या लग्ना-अगोदरच बी.एसस्सी केमिस्ट्री पर्यंतचे शिक्षण पूर्ण केले होते. त्या जानेवारी महिन्यामध्ये सरकारी कार्यालयातील क्लर्क या पदासाठी जागा सुटल्या होत्या. माझ्या आईने पण क्लर्क या पदासाठी फॉर्म भरला होता. त्यावेळी आर्थिक मंदीमुळे नोकऱ्यांचा असा दुष्काळ पडला होता की, कोणत्याच कंपनी मध्ये किंवा कोणत्याच ठिकाणी कसलीच नोकरी मिळत नव्हती. त्यामुळे जेव्हा क्लर्क या पदासाठी जागा सुटल्या होत्या तेव्हा ही क्लर्कची नोकरी मिळविण्यासाठी बी.ए, एम.ए, बी.ई, बी.टेक, एम.टेक झालेल्यांनी सुद्धा फॉर्म भरला होता. माझे वडील मला आणि माझ्या आईला सोडून, एका बाई बरोबर पळून गेले होते. माझे वडील पळून गेल्याने, आमच्या घरामध्ये आमच्या वडिलांचा दर महिन्याला येणारा पगार आता येत नव्हता आणि जी काही बँकेमध्ये आमची सेव्हींज होती. ती बँकेमधील सगळी सेव्हींज माझे वडील त्या बाई बरोबर पळून जाताना घेऊन गेले होते. त्यामुळे आमची आर्थिक परिस्थिती खुपच खराब होती. या सगळ्या कारणांमुळे माझ्या आईने क्लर्क या पदासाठी फॉर्म भरला होता जेणेकरून ही क्लर्क ची नोकरी मिळाल्यावर माझ्या शिक्षणासाठी आणि घर खर्चासाठी पैसे मिळून आमची आर्थिक परिस्थिती थोडी फार तरी सुधारेल.

एके दिवशी मला माझ्या आईने वर्तमान पत्रामध्ये आलेली बातमी दाखवली. त्या वर्तमान पत्रामधील बातमी अशी होती की, 100 क्लर्क च्या जागांसाठी दीड लाख फॉर्म आले होते. सर्व लोक आपापसात चर्चा करू लागले की, ज्यांचा वशिला असेल किंवा ज्यांची वरती पर्यंत ओळख असेल त्यानांच ती क्लर्क ची नोकरी मिळेल. त्यामुळे आम्हाला कुणाचा वशिला मिळू शकतो का? हे बघण्यासाठी माझी आई मला तिच्या सोबत त्या सरकारी कार्यालयामध्ये दररोज घेऊन जाऊ लागली. एके दिवशी त्या सरकारी कार्यालयामध्ये काम करणाऱ्या एका मुलीने माझ्या आईला सांगितले की, “या कार्यालयात अविनाश म्हणून एक शिपाई आहे. तुम्ही त्याला भेटा, अविनाशची ओळख वरील मोठ मोठ्या अधिकाऱ्यांपर्यंत आहे त्यामुळे बहुतेक तो तुमचे काम करेल.” माझ्या आईने त्या मुलीला विचारले की, “तो अविनाश कुठे आहे?” त्या मुलीने माझ्या आईला सांगितले की, “आता अविनाश एका सरकारी कामकाजासाठी बाहेर गेला आहे, दुपार पर्यंत अविनाश येईल.” मग मी आणि माझी आई त्या सरकारी कार्यालयात त्या अविनाश ची वाट बघत बसलो. जवळपास दुपारी 4 च्या सुमारास अविनाश आला. मग माझ्या आईने आणि मी, अविनाश ची भेट घेतली. माझ्या आईने अविनाश ला स्वताचे नाव, शिक्षण वैगरे स्वताची माहिती सांगितली आणि क्लर्क ची नोकरी तुमच्या एखाद्या साहेबांनाच्या ओळखीने मला मिळू शकते का? हे विचारण्यासाठीच मी तुमच्याकडे आले आहे, असे माझ्या आईने अविनाशला सांगितले. अविनाशने गालातल्या गालात हसत माझ्या आईला तिच्या डोक्यापासून, तिच्या पायापर्यंत बघितले.

“मॅडम, तुम्ही समजा की तुम्हाला ही नोकरी मिळाली आहे. फक्त तुम्हाला एक काम करावे लागेल. तुमची सर्व मार्कशीट घेऊन आज संध्याकाळी माझ्या घरी या.” अविनाश माझ्या आईला म्हणाला.

अविनाशचे बोलणे ऐकून माझी आई खुपच खुश झाली. माझ्या आईने आनंदाच्या भरात “होय मी संध्याकाळी तुमच्या घरी येते.” असे अविनाशला सांगितले तेव्हा अविनाशने माझ्या आईला त्याच्या घरचा पत्ता सांगितला.

You cannot copy content of this page