नव्याने आलेल्या मॅगझीनची पाने चालत असताना प्रिथाचे डोळे जड झाले होते. हे तिच्यासोबत आजकाल अनेकदा घडत आहे – झोपेच्या गोळ्या घेण्याचे हे परिणाम आहेत. तिला रात्री झोप येत नाही. आणि दिवसभर, अंधार आणि तंद्री तिच्यावर आच्छादन सारखी लटकत असते. तिचा सेल फोन तिच्या पलंगाच्या बाजूला असलेल्या टेबलावर कंपनाने गुंजत होता. तो नक्कीच सयानीचा असावा. ती खूप वेळा फोन करतेय. ती परत कामावर येणार नाही हे त्यांना कळत कसं नाही. प्रिथा HR ला राजीनामा पाठवायचा विचार करत होती पण तिला इतका वीट आलाय की तिला संगणकासमोर बसून टाईप करावेसे वाटले नाही. तिने शेवटचे तिचे फेसबुक आणि ट्विटर अकाऊंट तपासले, असे काही आठवडे झाले आहेत, ज्या शिवाय ती जगू शकत नव्हती. नो व्हाट्सअप नो मेसेजेस नो इमेल्स नो कॉल्स; ती गोल्फ ग्रीन मधील भव्य 3 bhk अपार्टमेंटमध्ये (कोलकाता महानगरातील एक पॉश रहिवासी परिसर) मध्ये एखाद्या गलितगात्र खलाशाप्रमाणे राहत आहे. बाहेरच्या जगाशी तिचा एकमात्र संबंध होता ती म्हणजे मोलकरीण जी प्रत्येक दिवशी तिच्यासाठी साफसफाई करायला आणि स्वयंपाक करायला येते. तिला स्वतःसाठी जेवण बनवावस वाटत नाही. जर मोलकरीण आली नाही, तर ती जवळच्या रेस्टॉरंटमधून लंच किंवा डिनर ऑर्डर करते जे घरी डिलिव्हरी करतात.
अचानक गार वाऱ्याच्या झुळूकाने तिचे उघडे पाय स्पर्श केले, खोडकर प्रियकराप्रमाणे तिच्या साडीच्या खालच्या भागात झुळूक घुसली आणि पदराने तिच्या ब्लाउजने झाकलेल्या छातीला उघडे पाडले. ती पलंगातून वर आली आणि तिची साडी व्यवस्थित करून बाहेर बाल्कनीकडे निघाली. वादळ वाहत होते. रस्त्याच्या पलीकडे असलेल्या चहाच्या टपरीचा मालक हिंसक वाऱ्यांसमोर शटर आणि दुकान बंद करण्यासाठी धडपडत होता. येऊ घातलेल्या वादळ आणि मुसळधार पावसापासून बचाव करण्यासाठी लोक धावपळ करत होते.
प्रीताच्या हृदयातला काळोख परावर्तित होत होता, तसाच आभाळभर काळ्याकुट्ट ढगांनी क्षितिजापासून क्षितिजापर्यंत व्यापला होता. दुपारच्या प्रखर सूर्याला पुसून टाकणार्‍या शाईच्या काळ्याकुट्ट प्रकाशात चंदेरी चमकत होती. हिंसक वार्‍याच्या आणखी एका झुळक्याने प्रीथाचा पदर उडून गेला तिने तो पटकन पकडला. वारा तिच्या नम्रतेला हिंसक करण्याचा प्रयत्न करीत असलेल्या अदृश्य खोडकर प्रियकरासारखा होता. रेशमाची चपळ पट्टी काढून तिने छाती झाकली असता तिला तिच्या ब्लाउजवर दोन गोलाकार ओले डाग दिसले. तिला किंचित धडधडणारी वेदना देखील जाणवू शकत होती. उत्स्फूर्त स्फुरण थांबवण्यासाठी डॉक्टरांनी काही गोळ्या लिहून दिल्या होत्या; प्रीथाने काही दिवसांपासून ते घेणे बंद केले होते. तिचे हृदय आणि आत्मा सुन्न करणाऱ्या शोकाच्या वेदनेच्या तुलनेत ती वेदना काहीच नव्हती. ही वेदना तिला काय लुटले गेले होते, त्या राक्षसांनी तिच्याशी काय केले होते याची सतत आठवण करून देत होती. तिला स्वतःचा वास येत होता, तिच्या स्त्रीत्वाचा सुगंध, तिच्या लुटल्या गेलेल्या मातृत्वाचा सुगंध, तिच्या स्तनातील दुधाचा सुगंध, आता दरवळत आहे. हेच कारण आहे की प्रीथा आजकाल टी-शर्ट, टॉप किंवा सलवार-कमीज सारखे वेस्टर्न कपडे घालत नाही. हे उत्स्फूर्त प्रवाह तिच्यासाठी लाजिरवाणे ठरले आहेत. तिने साडी नेसली तर पदर तिचा ब्लाउज झाकतो, ओले डाग कापडाखाली लपलेले असतात. कधी कधी ती खाली उतरते तेव्हा तिला शेजारची मुलं उद्यानात खेळताना दिसायची आणि त्यांच्याकडे बघून प्रीथाला ना तिचे अश्रू आवरता येत होते ना तिच्या आईचे दूध जे तिच्या स्तनातून बाहेर पडण्याची भीती होती. प्रीथा आता तो वास घेऊ शकत नव्हती. पावसाच्या पहिल्या थेंबांनी बिबट्याच्या छाप्यासारखा रस्ता जमिनीवर दिसला होता आणि ओल्या मातीचा खमंग वास आणि तिचे गळणारे मातृत्व विचित्रपणे सारखेच होते. आकाश पृथ्वीची तहान भागवेल; प्रीताचे स्तनही तितकेच काठोकाठ भरले होते, पण तिला कोणीही तहानलेले नव्हते. तिची मांडी वाळवंटासारखी रिकामी होती.
ती बेडरूममध्ये परतली; तीला दुखत होत. आज ते वाईट होते; तिचे स्तन फुटतील असे वाटत होते. तिने तिच्या ब्लाउज आणि ब्रा च्या बंदिवासातून एक एक करून त्यांना बाहेर काढले आणि तिच्या स्तनाग्र खाली एक जाड पांढरा प्रवाह दिसला. ते तिच्या हातात जड झाले, जमा झालेल्या दुधाने ते जड झाले. तिचे डोळे अश्रूंनी भरून आलेले जीवनाचे अमृत निरर्थकपणे सांडत आहेत, त्यांना दाबून थोडेसे पोट भरून गोडपणा गिळण्यासाठी भुकेले तोंड नाही, तहान शमवायला. तिला ती शाश्वत शांती आणि समाधान कधीच मिळणार नाही.
तिने तिचा अर्धा ओला ब्लाउज आणि ब्रा काढून टाकली आणि स्वत: ला तिच्या ड्रेसिंग टेबलसमोर उघडले. सॅन फ्रान्सिस्कोहून परत येण्यापूर्वी तिने घाईघाईत अनेक महागडे सौंदर्यप्रसाधने आणि मेक-अप किट आणल्या होत्या. अमेरिकेत राहून भारतीय उत्पादनांच्या विरोधात तिची नाराजी होती. ती परत आल्यानंतर, तिने तिच्या जुन्या कार्यालयात, कोलकातामधील प्रसिद्ध आणि प्रभावशाली बातम्या प्रसारित करणारी कंपनी पुन्हा जॉईन केली आणि मीडियामध्ये, तुम्ही चांगले दिसले पाहिजे असा न सांगितलेला नियम आहे. उघड्या शरीराने आरशात स्वतःला पाहताच प्रीथा थक्क झाली. ती कोणाकडे पाहत आहे? तिच्या मोठ्या सुंदर डोळ्यांखाली काळी वर्तुळे होती, तिचा चेहरा कोरडा आणि कोरडा झाला होता, एकेकाळच्या सडपातळ आणि ऍथलेटिक फिगरवर मादक जडपणा बसला होता. हे मातृत्वाचे भारीपण होते, आणि इतर काही काळात, ती तिच्या 5’10” उंचीवर अधिक परिपूर्ण आणि सुंदर दिसली असती; पण ती आई नव्हती, ती आई होऊ शकत नव्हती, तीला आई होण्याची परवानगी नाही.
तारुण्यपूर्व काळात, तिच्या वयाच्या मुलांनी तिच्या अनैसर्गिक उंचीमुळे तिची चेष्टा केली, तिला पाइन झाड, पांढरा बांबू इ. इतर अनेक बंगाली मध्यमवर्गीय पालकांप्रमाणे, तिच्या लोकांना काळजी होती की ती कधी स्त्रीसारखी व्यक्तिमत्त्व मिळवेल आणि लग्न करेल. जेव्हा ती तेरा वर्षांची होती, तेव्हा तिच्या वडिलांनाही तिच्याकडे उभे असताना वर पहावे लागले. तिचे पालक दोघेही मध्यम उंचीचे होते, तिच्या विशाल आजोबांच्या जनुकांनी एक पिढी वगळली आणि तिला आशीर्वाद दिला. स्पोर्ट्स डे मध्ये कूच करताना, ती नेहमीच शेवटची मुलगी होती जी ओळीच्या मागे चालत होती. तथापि, ती बरीच ऍथलेटिक होती आणि खेळ तिचे जीवन होते; ती बास्केटबॉल संघाची कर्णधार होती आणि कॉलेजपर्यंत खेळत राहिली जेव्हा तिला मुलांची लोभी नजर चुकवण्यासाठी थांबावे लागले. तिला तिच्या उंचीमुळे नेहमीच लाज वाटायची. सरस्वती पूजेच्या वेळी, इतर सर्व मुली आपापल्या प्रियकराच्या कुशीत फिरत असत, तर पुरुषांच्या चवीनुसार ती विचित्रपणे उंच आणि चकचकीत मानली जात असे. पण, तिने पंधरा वर्षं ओलांडली, अचानक सुरवंट पूर्ण वाढलेल्या फुलपाखरूमध्ये बदलल. तिच्या शरीराचे भौमितिक कोन स्त्रीत्वाच्या मांसल गोलाकारात रूपांतरित झाले होते. अचानक तिचे अंतर्वस्त्र आता तिला बसत नव्हते आणि तिच्या शरीराच्या कोनाड्यांमध्ये केसांचे मऊ, दाट पीक उगवले होते. भरतीने बांध फोडल्याप्रमाणे, स्त्री संप्रेरकांनी तिच्या शरीरात पूर आला आणि तिचे बालपण मजबूत स्त्रीत्वात बदलले. तिची चेष्टा करणारी मुलं आता उन्हात कुत्र्यासारखी तिच्या मागे धावत होती, तिच्या अनियंत्रित परिपूर्णतेचा आनंद घेत होती. प्रीताने त्यांच्याकडे कधीच लक्ष दिले नाही; शाळेपासून कॉलेजपर्यंत तिने आपल्या शरीराने दिलेल्या अमाप संपत्तीचे रक्षण केले. ती तिच्या स्वप्नातील माणसासाठी जतन करत होती. तिने पत्रकारितेचे महाविद्यालय पूर्ण केले आणि इंटर्न म्हणून एका मोठ्या मीडिया हाऊसमध्ये प्रवेश केला. एक्सपोजरमुळे तिला अभिनय आणि मॉडेलिंगच्या अनेक ऑफर्स येत होत्या. तिने काही रॅम्प शो केले आणि जाहिराती छापल्या. एका प्रसिद्ध फॅशन डिझायनरने तिला दिल्ली फॅशन वीकमध्ये लॉन्च करण्याची योजना आखली होती शोस्टॉपरचा रॅम्प पार्टनर होण्यासाठी, आणि तो दुसरा कोणी नसून स्वतः अमिताभ बच्चन यांचा मुलगा अभिषेक बच्चन होता. तिची चकित करणारी उंची आणि मुलायम भारतीय सौंदर्यामुळे तिला निवडण्यात आले. ही एक मोठी संधी होती आणि त्या दिवशी प्रीथा खूप आनंदी होती, उर्जेने फुगलेली आणि तिच्या पालकांसोबत बातम्या शेअर करण्यास उत्सुक होती, पण त्या संध्याकाळी काहीतरी घडले ज्यामुळे तिचे आयुष्य कायमचे बदलले.
जेव्हा ती घरी परतली तेव्हा तिच्या आईने तिला पटकन तयार होऊन साडी नेसायला सांगितले. तिच्या मुलासोबतच्या लग्नासाठी एक कुटुंब तिला भेटायला येत होते. प्रीथा रागाने फुटली. प्रीथा ही एक सुशिक्षित आधुनिक तरुणी असल्याने तिला या प्रथेचा अपमान वाटला आणि तिला समजले की तिचे पालक तिची गुपचूप जुळवाजुळव करत आहेत आणि आता अचानक वराचे कुटुंब आले आहे. तिने सुरुवातीला त्यांना भेटण्यास नकार दिला, परंतु तिच्या आईने विनवणी केली आणि तिला भावनिक ब्लॅकमेल केले.ती म्हणत राहिली की ते कोलकात्यातील श्रीमंत आणि प्रतिष्ठित मलिक कुटुंबातील आहेत आणि मुलगा यूएसमध्ये काम करत आहे जे प्रत्येक मध्यमवर्गीय भारतीय पालकांसाठी पवित्र ग्रेल आहे. प्रीथाला अशी मानसिकता सामान्यत: उद्धट आणि अपमानास्पद वाटली, परंतु तिने हे पुढे न ओढण्याचा निर्णय घेतला. ती त्यांना भेटेल आणि संभाव्य वराचा सेल नंबर घेईल आणि नंतर त्याला वैयक्तिकरित्या कॉल करून सांगेल की तिला स्वारस्य नाही. वराचे कुटुंब लवकरच आले. त्यांचे महागडे आणि पारंपारिक कपडे, देखावा आणि शिष्टाचार यावरून हे स्पष्ट होते की ते भरपूर पैसे असलेल्या श्रीमंत कुटुंबातील आहेत. आपल्या मुलाच्या येण्यास उशीर झाल्याबद्दल त्यांनी दिलगिरी व्यक्त करत पालकांनी त्यांची जागा घेतली; त्यांनी सांगितले की तो बाहेर त्याच्या कारमध्ये होता, यूएस मधील त्याच्या कंपनीच्या स्काईप कॉलवर उपस्थित होता. प्रीताने पटकन खिडकीतून नजर टाकली; त्यांच्या अरुंद गल्लीसमोर एक मोठी काळी मर्सिडीझ उभी होती. कारच्या आत कोणीतरी होते, पण तिला स्पष्ट दिसत नव्हते. तिने लगेच त्यांना मोठे शो-ऑफ मानले. अर्ध्या तासानंतर, अयान मलिक, वर आत आला; एक उंच, नीट बांधलेला तरुण वयाच्या तीसव्या वर्षी, तो असाधारणपणे देखणा होता, इतका सुंदर होता, चमकणारी गोरी त्वचा आणि लांब कुरळे केस. तो मऊ आणि मैत्रीपूर्ण होता आणि आदराने बोलला. प्रीथाची क्षोभ शांत होत होती जितकी ती त्या माणसाला पाहत होती. सुरुवातीची बैठक थोडक्यात आणि आनंददायी होती आणि त्यांनी संध्याकाळचा नाश्ता आणि चहा नंतर निरोप घेतला.तो जाण्यापूर्वी अयानने प्रीथासोबत नंबर्सची देवाणघेवाण केली.
नंतर रात्री, तिच्या हट्टीपणामुळे, प्रीथाने अयानला एंगेजमेंट रद्द करण्यासाठी कॉल केला, पण जेव्हा अयानने त्याच्या अमेरिकन उच्चारात ‘हाय प्रीथा, तू कशी आहेस?’ तिच्या गुडघ्यात अशक्तपणा आला. शेवटी, जेव्हा तिने सांगितले की तिला त्याच्याशी काहीतरी बोलायचे आहे, तेव्हा अयानने तिला दुसऱ्या दिवशी जेवणासाठी आमंत्रित केले. प्रीथाने नदीवर फ्लोटिंग या महागड्या तरंगत्या रेस्टॉरंटमध्ये अयानसोबत तीन तास घालवल्यानंतर, तिने त्याच्याबद्दलचे तिचे मत पूर्णपणे बदलले. ते इतके सज्जन, इतके विनम्र आणि चांगले बोलणारे, भरपूर ज्ञान आणि अनुभव असलेले होते. घरी आल्यावर तिने तिच्या आईच्या चिंताग्रस्त नजरेला मंद स्मित आणि होकार देऊन प्रतिसाद दिला. घरातील सर्वजण आनंद साजरा करू लागले.
काही महिन्यांतच प्रिताने अयानशी लग्न केले आणि ते अमेरिकेला निघून गेले. त्यांच्या लग्नाची पहिली पाच वर्षे प्रीताच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम वर्षे होती. अयानने आपली वचनबद्धता आणि संपत्ती या दोन्ही गोष्टी तिच्यासाठी सर्वोत्तम पुरवल्या होत्या. ते सॅन फ्रान्सिस्कोमध्ये राहिले आणि आजूबाजूला सुंदर स्त्रीची कमतरता नाही, अयानने प्रीथाला कधीही दुर्लक्षित केले नाही. पाश्चात्य आणि लॅटिन सुंदर असले तरी ते खरोखर सुंदर आणि आधुनिक भारतीय स्त्रियांसमोर मेणबत्ती ठेवू शकत नाहीत हे स्पष्ट होते. तिच्या बाजूने प्रीथाने अयनला कधीही तक्रार करण्याची संधी दिली नाही; तिने स्वतःला प्रेम आणि शारीरिक सुखाच्या कोकूनमध्ये झाकले. तिने टिपिकल भारतीय लाजाळूपणा सोडला होता आणि एक धाडसी स्वतंत्र स्त्री म्हणून ती तिच्या लैंगिकतेबद्दल खात्रीने समोर आली होती. 25 प्रदीर्घ वर्षे, प्रीथाने स्वतःला तिच्या स्वप्नातील पुरुषासाठी वाचवले होते आणि तिला शेवटी तो सापडला होता आणि तिच्या लैंगिकतेच्या ओहोटीने दोघांच्याही आयुष्यात पूर आला होता. सेक्स हा त्यांच्या अस्तित्वाचा सर्वात महत्वाचा आणि अविभाज्य भाग बनला आहे. जर ते खात नसतील, बाहेर जात नसतील किंवा टीव्ही पाहत नसतील, तर ते बहुतेक त्यांच्या शरीराच्या प्रत्येक इंचाचा शोध घेत लैंगिक साहसांमध्ये मग्न होते.
कधी कधी अयान तिच्यासमोर बोलायची, ‘पृथा तुझ्या गरजा खूप तीव्र आहेत, तुझी लैंगिकता खूप प्रगल्भ आहे, तू फक्त माझ्यामुळे कधी समाधानी होशील का?’ ती खळखळून हसायची आणि म्हणायची, ‘मग काय, तू एकटाच पुरेसा नसलास तर मी तुझा क्लोन बनवीन; अनुवांशिक विज्ञान त्या दिवशी प्रगत होत आहे.’ शेवटी ती 30 वर्षांची असताना, प्रीथाने अयानला मुलासाठी विचारले आणि एक मजबूत, मजबूत आणि सुपीक महिला असल्याने तिला गर्भवती व्हायला वेळ लागला नाही.हा काळ तिच्यासाठी प्रचंड आनंदाचा आणि उत्साहाचा होता. सुमारे दोन महिन्यांनी अयान प्रीताला तिच्या तपासणीसाठी डॉक्टरांकडे घेऊन गेला. डॉक्टर मार्गारेट जोन्स नावाची एक भडक आनंदी स्त्री होती जी त्यांना अल्ट्रासोनोग्राफी रूममध्ये घेऊन गेली. जेव्हा तिने मॉनिटरवर अमूर्त आकार पाहिला तेव्हा डॉ जोन्स गोड हसले आणि घोषित केले ‘अभिनंदन मिस्टर आणि मिसेस मलिक, तुम्ही एका सुंदर मुलीचे पालक होणार आहात.’ प्रिताला त्या क्षणी आपला आनंद आवरता आला नाही आणि तिने त्या क्षणी अयानवर उडी घेतली.त्याला मिठी मारली आणि त्याचे खोल चुंबन घेतले. गुदमरलेल्या आवाजात ती म्हणाली, ‘थँक्स बेबी…’ अयानने थोडं लाजल्यासारखं होऊन तिने मागे सोडलेली ताजी उबदार ओले तोंड पुसली आणि हसला, पण त्याच क्षणी त्याचं हसू थोडं कोरडं आणि खोटं दिसलं का? प्रीताला आपल्या आगामी मातृत्वाच्या आनंदाने ती आधीच सातव्या स्वर्गात गेल्याचे समजले नाही. डॉक्टरांच्या तपासणीनंतर अयानने अचानक तिला भारतात परत जाण्याची व्यवस्था करायला सुरुवात केली. त्याची योजना योग्य आणि तार्किक होती; यूएस मध्ये, तिला योग्य काळजी आणि लाड मिळणार नाही जे आगामी जन्मासाठी आवश्यक आहे, आणि त्याच्या आई-वडिलांनी आणि तिच्या नातवंडांना ती जन्माला येईल म्हणून पाहावे अशी त्याची इच्छा होती. अयान त्याच्या ऑफिसमध्ये व्यस्त शेड्यूलमध्ये होता आणि तो आपल्या पत्नीला योग्य वेळ देऊ शकत नव्हता आणि म्हणून त्याने तिला भारतात सोडण्याचा आणि यूएसएला परतण्याचा निर्णय घेतला. मुलाच्या जन्माच्या जवळच्या तारखेला, तो काही महिने विश्रांती घेईल आणि सर्वांसोबत थोडा वेळ घालवण्यासाठी भारतात परत येईल अशी योजना होती. आणि जाताना प्रिथा आणि बाळाला परत USA ला नेईल.
दोन आठवड्यांत, अयान आणि प्रीथा कलकत्त्याला परतले आणि शहराच्या मध्यभागी असलेल्या बागबाजारमध्ये अयानच्या वडिलोपार्जित घरी राहिले. ते एक मोठे जुने घर होते, बहुतेक रिकामे होते कारण बहुतेक सदस्य एकतर कलकत्त्याबाहेर किंवा देशाबाहेर होते. प्रीताच्या सासऱ्यांनी त्यांचे स्वागत केले आणि पुढचे काही दिवस उत्सवात गेले. एका आठवड्यानंतर, अयान यूएसला परतला आणि काही दिवस अस्वस्थ आणि रडत राहिल्यानंतर, प्रीताने पुन्हा तिचे सामान्य जीवन सुरू केले. तिचं जुनं ऑफिस जॉईन करायचं तिने ठरवलं, कारण ते तिचं ठिकाण अगदी जवळ होतं आणि घरात तिला कंटाळा येत होता. जरी तिचे सासरचे लोक याच्या विरोधात होते, तरी प्रीथा या निर्णयाबद्दल हट्टी होती आणि ती खूप भाग्यवान होती कारण तिच्या काही जुन्या सहकाऱ्यांनी तोपर्यंत संस्थेत उच्च पदे मिळवली होती आणि ते तिची अर्धवेळ कर्मचारी म्हणून परत स्वागत करण्यात आनंदी होते. तिची डिलिव्हरीची तारीख जवळ आली होती. प्रिताच्या सासूबाई तिला कलकत्त्याचे प्रसिद्ध स्त्रीरोगतज्ज्ञ डॉ कुणाल बर्मन यांच्याकडे घेऊन गेल्या, जो अयानचा शाळेतला जवळचा मित्र होता. पहिल्या दृष्टीक्षेपात, तो एक सौम्य स्वभावाचा मृदुभाषी गृहस्थ दिसत होता ज्याने प्रीताचे सर्व रिपोर्ट्स तपासले आणि तिला काही चाचण्या करण्यास सांगितले. जेव्हा निकाल आले तेव्हा त्याने त्यांची नीट तपासणी केली आणि तिला सांगितले की तिच्या फॅलोपियन ट्यूबमध्ये काही समस्या आहे, परंतु ती मोठी नाही आणि सौम्य औषधाने काळजी घेतली जाऊ शकते, परंतु निरोगी बाळंतपणासाठी त्याला नलिका साफ करण्यासाठी एंडोस्कोपी करावी लागेल. प्रीथा त्यावेळी सुमारे चार महिन्यांची गरोदर होती, तिचे पोट थोडे सुंदर फुगले होते आणि तिची त्वचा चमकत होती. तिला हाक मारणारा तिच्यातला छोटासा जीव जाणवत होता. जेव्हा डॉक्टरांनी तिला एंडोस्कोप बद्दल सांगितले तेव्हा तिला थोडी काळजी वाटली पण डॉ बर्मन यांनी तिला आश्वासन दिले की ही नियमित तपासणी आहे; तिला फक्त अर्धा दिवस त्याच्या वैयक्तिक नर्सिंग होममध्ये असणे आवश्यक आहे. सासरच्यांनी आणि अयानने फोनवरून आश्वासन दिले असताना प्रीथा अनिच्छेने सहमत झाली. दरम्यान, प्रिताच्या पालकांनी त्यांना बॅगबाजार येथे भेट दिली; त्यांना त्यांच्या मुलीची काळजी होती. तिच्या वडिलांची दुर्गापूरला बदली झाली होती; त्यामुळे कलकत्त्याला परतणे खूप लांब होते. जेव्हा प्रीताच्या वडिलांना डॉ. बर्मन आणि एंडोस्कोपीच्या त्यांच्या सल्ल्याबद्दल कळले, तेव्हा त्यांनी प्रीथाला दुसरे मत सुचवले, परंतु पृथाच्या सासऱ्यांनी त्यांच्या चर्चेत व्यत्यय आणला. तो तिच्या वडिलांशी बोलला आणि त्या संध्याकाळी तिच्या पालकांना कलकत्ता क्लब, कलकत्ता येथील पॉश फॅमिली क्लबमध्ये पेय आणि रात्रीच्या जेवणासाठी घेऊन जाण्याचा आग्रह धरला. दुसऱ्याच दिवशी तिचे आई-वडील दुर्गापूरला निघून गेले. ते निघून जात असताना, तिच्या वडिलांनी तिला आशीर्वाद दिला आणि तिला बरे होण्यासाठी शुभेच्छा दिल्या, परंतु त्याच्या हसण्यात एक अव्यक्त लपलेले दुःख होते ज्याचे लक्ष गेले नाही. तिच्या आईने तिला डोळसपणे पाहिले नाही. पुढच्या आठवड्यात प्रीताला हॉस्पिटलमध्ये दाखल करण्यात आलं.
This content appeared first on new sex story .com
भूल दिल्यानंतर तिला काहीच आठवत नव्हते, चेहऱ्यावर मास्क लावला होता; फक्त डॉ बर्मन शांत आणि आश्वासक स्मित. जेव्हा ती उठली, तेव्हा तिला स्वतःला बेडवर जाणवू शकते – तिच्या मनगटावर एक IV ओळ जोडलेली, दुभंगणारी डोकेदुखी आणि तिच्या संपूर्ण शरीरात सुन्नपणा. तिला अचानक वाटले की काहीतरी गडबड आहे, तिला पूर्ण वाटत नव्हते. तिने ताठ मानेने दुखत खाली बघितले तेव्हा तिला दिसले की तिच्या पोटातील गोड फुगवटा निघून गेला आहे. तिने उठण्याचा प्रयत्न केला, पण तिच्या पोटात तीव्र वेदना झाल्यामुळे ती पुन्हा बेडवर कोसळली. नर्सने तिच्याकडे धाव घेतली, ‘मॅडम एक संकट आले होते, तुमच्या पोटातील गर्भ उलटला होता आणि त्यामुळे तुमच्या जीवाला धोका होता. डॉक्टरांनी त्वरित निर्णय घेऊन गर्भपात केला; आता तू सुरक्षित आहेस’ तिने पटकन तिच्या सेलीन ट्यूबमध्ये एक इंजेक्शन ढकलले आणि पुन्हा झोपेने तिचे डोळे जड झाले. ती मरणाऱ्या प्राण्यासारखी ओरडली, ‘जीवाला धोका? आता तिच्या जगण्यात काय अर्थ आहे?’
बाकीच्या घटनांचा सारांश अगदी छोटा आहे. प्रीताला काय झालं हे समजायला वेळ लागला नाही. भारतासारख्या विकसनशील देशाला स्त्री भ्रूणहत्या, गर्भपाताच्या कायदेशीर मार्गांच्या बाहेर स्त्री भ्रूण हत्येचे कृत्य आहे. शतकानुशतके पसरलेल्या गृहित सांस्कृतिक कारणांमुळे ते भारतात घडते.हजारो वर्षांपासून, एका विचित्र मानसिकतेमुळे, उपखंडातील पालकांनी अनेकदा व्यस्त मुलींना विष देऊन, गळा दाबून किंवा त्यांना जिवंत गाडून संपवले आहे. भारतातील, विशेषत: ग्रामीण भागातील स्त्रियांचे जीवन अनेकदा अशा अनादराने चिन्हांकित केले गेले आहे की काहींना असे वाटते की कुटुंबासाठी, आणि अगदी लहान मुलीसाठीही, ती जन्मू नये. या दुर्दैवी प्रथेला हातभार लावणारा कदाचित सर्वात मोठा दुर्भावनापूर्ण घटक म्हणजे हुंडा प्रथा. शिवाय अनेकदा पुरुष मुलाला कौटुंबिक रक्ताचा थेट वारस आणि स्टेटस सिम्बॉल मानले जाते जे श्रीमंत मलिकांच्या बाबतीत होते – पहिला मुलगा नेहमीच मुलगा असणे आवश्यक आहे. भारतात, विशेषत: महानगरांमध्ये, जन्मापूर्वी लिंग निश्चितीविरुद्ध कडक कायदे आहेत; पण यूएस मध्ये, तसे झाले नाही आणि जेव्हा प्रीथा एका मुलीसोबत आढळली, तेव्हा अयान आणि त्याच्या कुटुंबासाठी हा धक्का होता आणि त्यांनी गुप्तपणे ते काढून टाकण्याची योजना आखली. कदाचित त्यांनी प्रीथाच्या पालकांनाही धमकी दिली असेल की त्यांनी तिला भेटल्यावर त्यांचा हेतू उघड करू नये. त्यांनी ते इतके चतुराईने रचले होते की प्रीथाला आपल्या न जन्मलेल्या बाळाला मारण्याचा असा कुटील कारस्थान तिच्या पाठीमागे चालू असल्याची शंकाही आली नाही. सुसंस्कृत, सुशिक्षित आणि कुटुंबाला पुरुष वारस देण्याचे आश्वासन देण्यासाठी एवढ्या खालच्या थराला जाऊ शकतात याची तिला कल्पनाही नव्हती.
हॉस्पिटलमधून परत आल्यानंतर प्रीताने तिला शांत ठेवले; ती जास्त काही बोलली नाही, पण तिच्या दोन्ही सासऱ्यांना बोलावून गोल्फ ग्रीनमधील त्यांच्या 3BHK अपार्टमेंटच्या चाव्या मागितल्या. तिने त्यांना हे स्पष्ट केले की तिला त्याच्यासोबत राहायचे नाही आणि तिला यूएसला परत जायचे नाही; तिच्यासाठी, हे लग्न जवळजवळ पूर्ण झाले होते. तिला स्वतःसाठी फ्लॅट हवा होता आणि त्यांना आवारात पाय ठेवण्यास मनाई केली. तिने त्यांना थंडपणे धमकावले की तिने एकदा शहरातील सर्वात नामांकित मीडिया हाऊसमध्ये काम केले होते आणि जर तिला हवे असेल तर ती त्यांना सहजपणे उघड करू शकते. भ्रूणहत्येला भारतीय दंड संहितेच्या कठोर कायद्यानुसार शिक्षा आहे आणि या घोटाळ्यामुळे मुल्लिकांची प्रतिष्ठा कायमची नष्ट होईल, जरी त्यांनी त्यांच्या संपत्तीने आणि सामाजिक संबंधांनी त्यांचे चेहरे वाचवण्याचा प्रयत्न केला तरीही. तिला कोणताही त्रास नको होता, फक्त गोल्फ ग्रीनमधील अपार्टमेंटच्या चाव्या. थरथरत्या हाताने प्रिताच्या सासरच्यांनी तिच्याकडे चाव्या दिल्या. तिचे आईवडील जिथे राहतात तिथे ती दुर्गापूरला जाऊ शकली असती, पण त्यांच्या भ्याडपणामुळे तिला मनापासून तुच्छ वाटते; ते तिच्या मुलीला या राक्षसांपासून वाचवू शकले असते, परंतु ते प्रभावशाली मलिकांपासून खूप घाबरले होते. प्रीताच्या आईने तिला नवीन फ्लॅटमध्ये गोल्फ ग्रीनमध्ये येण्याची आणि तिच्यासोबत राहण्याची परवानगी देण्याची विनंती केली, परंतु तिने कधीही प्रतिसाद दिला नाही; तिने तिच्या पालकांचे फोन घेणेही बंद केले. तथापि, प्रीथा गोल्फ ग्रीन अपार्टमेंटमध्ये शिफ्ट होताच, तिला अयानच्या परदेशी खात्यातून अचानक सुमारे पाच लाख रुपये तिच्या खात्यात ट्रान्सफर झाल्याचे दिसले. आणि सलग महिन्यात आणखी दोन लाखांचे हस्तांतरण झाले, म्हणजे भारतात खूप पैसे. प्रीथाला वाटले की कदाचित तिचा नवरा ब्लॅकमेलला घाबरत असेल, किंवा तिला लाच देण्याचा प्रयत्न करत असेल किंवा त्याचा गुन्हा पैशाखाली दडपण्याचा प्रयत्न करत असेल. सुरुवातीला प्रीताला वाटले की ती पैशाला हात लावणार नाही. मग तिने तर्क केला, पती आणि सासरच्या लोकांच्या दुष्कृत्यांसाठी ती स्वतःला का छळेल? शांती आणि आनंद वगळता तिला हवी असलेली प्रत्येक गोष्ट विकत घेऊन तिने स्वत:वर पैसे खर्च करायला सुरुवात केली.
सुरुवातीला, तिने स्वतःला व्हॅलियम आणि अल्झोलम झोपेच्या गोळ्यांनी गुंतवून ठेवले, पण ती किती झोपू शकते. तिच्या अशांत आणि उत्कट अवचेतन मनातून तिला तिच्या नवऱ्याचे आणि सासरच्या लोकांचे खोटे वाईट हसणे दिसत होते. ती नियमित धूम्रपान करणारी नव्हती, अधूनमधून धुम्रपान करायची आणि गर्भधारणेनंतर ती सोडली होती; पण आता ती नियमितपणे धूम्रपान करू लागली. दिवसातून दीड पॅकपेक्षा कमी काहीही नाही; त्याशिवाय, तिने स्मरनॉफच्या काही बाटल्याही विकत घेतल्या. दारू अजूनही तिला फारशी शोभत नव्हती; एक-दोन ड्रिंक्स घेतल्यानंतर तिची चांगलीच संवेदना कमी होऊ लागली. तथापि, तिच्या सासरच्या मालकीच्या त्या मोठ्या, रिकाम्या आणि आलिशान फ्लॅटमध्ये ती स्वत: ला उद्ध्वस्त करेल याचा राग आला. कसे तरी, हळू हळू स्वत: ला मारून, ती प्रत्यक्षात त्यांना जिंकत होती, परंतु तिचे हृदय हे समजू शकले नाही की नैराश्याने खूप गडद झाले होते. ती सतत अस्वस्थ अवस्थेत होती. आज तिने ड्रेसिंग टेबल वरून इंडियन किंग्स निळ्या रंगाचा अर्धा रिकामा पॅक उचलला आणि एक पेटवला. गोड वासाची महागडी तंबाखू ओढत असताना तिला जरा चक्कर आल्यासारखे वाटले. तिच्या तोंडातून आणि नाकपुड्यांमधून धुराचे लोट निघत असताना तिने ड्रेसिंग टेबलसमोर बसून आरशात तिचे नग्न शरीर पाहिले. तिने हे सर्व अयानला दिले होते-तिचा यावर विश्वास बसत नव्हता. पौगंडावस्थेनंतर, प्रीताने नेहमीच तिच्या सौंदर्याचा विशेष अभिमान बाळगला, कधी कधी व्यर्थ होण्यापर्यंत, आणि का नाही? ती ज्या प्रकारे गर्दीपासून दूर उभी राहिली त्यामुळे तिला नेहमीच विशेष वाटले.
तिची शक्तिशाली हंस मान तिच्या रुंद मजबूत खांद्यांवर अभिमानाने उभी होती, ज्याच्या वरच्या बाजूस एक सुंदर परिपूर्ण अंडाकृती आकाराचा चेहरा मोठ्या गडद डोई डोळ्यांच्या जोडीने सजलेला होता, नाकासारखी तीक्ष्ण बासरी त्यांच्यामधील अंतर कमी करते. तिच्या गर्विष्ठ नाकाच्या खाली, गुलाबाच्या पाकळ्याची जोडी – रसाळ ओठ फुगल्यासारखी, आणि तिच्या खालच्या ओठाच्या उजव्या कोपऱ्यात, एक लहान परंतु ठळक काळा तीळ तिच्या वक्र तोंडाचे सौंदर्य आणि कामुकपणा व्यक्त करत होता. बाहेर आकाशातल्या काळ्याकुट्ट ढगांप्रमाणे, दाट काळ्या केसांचा मोठा महापूर तिच्या गुळगुळीत रुंद पाठीवरून खाली आला. तिच्या विस्तीर्ण खांद्यांवरून गुळगुळीत, जाड, सुडौल, मजबूत हातांची एक जोडी खाली आली, जी स्त्री दिसली तरी, तिच्या क्रीडा पार्श्वभूमीमुळे अपवादात्मक सामर्थ्याचे वचन होते. अवचेतनपणे, प्रीताने तिच्या हातांनी तिच्या डोक्यावर तिच्या जाड वाहत्या ट्रेसचा ढीग केला आणि अलीकडे ती स्वतःबद्दल किती निष्काळजी होती हे तिला जाणवले. ती स्वतःबद्दल इतकी जागरुक होती की महागड्या सलूनमध्ये दर आठवड्याच्या शेवटी ती तिच्या बगलांना वॅक्स करायची आणि ब्लीच करायची, त्यांना गुळगुळीत ठेवायची, पण आता, बागेतल्या विस्कटलेल्या तणाप्रमाणे, केसांच्या दाट धक्क्याने तिच्या बगलांना झाकले. अयानला नेहमीच महिलेच्या अंगावरचे केस घाण दिसायचे आणि म्हणूनच ती नेहमी स्वत:ला स्वच्छ करण्याची विशेष काळजी घेत असे; पण अयान आता तिथे नव्हता किंवा तिला न्याय देणारा दुसरा कोणीही नव्हता – ती तिच्या पूर्ण नैसर्गिक स्वभावात होती. तिच्या बगलेतून तिच्या शरीराचा एक मंद तीक्ष्ण वास येत होता – तो तिचा नैसर्गिक फेरोमोन होता; तिने काही काळ दुर्गंधीनाशक किंवा परफ्यूम वापरले नव्हते कारण तिला आजकाल बाहेर जाण्याची गरज वाटत नव्हती. तिच्या काखेच्या अगदी खाली, तिचे वरचे शरीर तिच्या स्तनांच्या विशालतेने फुगल्यासारखे दिसत होते. यौवनपूर्व वर्षांमध्ये, प्रीथा नेहमी तिच्या सपाट स्तनांच्या निकृष्टतेचा त्रास सहन करत होती; पण 13 नंतर, जेव्हा ती मोठी होऊ लागली तेव्हा असे वाटले की ती तिथे वाढणे कधीच थांबणार नाही. तिच्या स्तनांच्या अनियंत्रित वाढीमुळेच तिने बास्केटबॉल सोडला; ते खूप लाजिरवाणे होत होते. आता पूर्ण परिपक्व वयाच्या ३४ व्या वर्षी प्रीताचे स्तन विश्वासापलीकडे फुगले होते, तिची पूर्ण परिपक्व तारुण्य आणि त्यात अडकलेल्या दुधाने. या टप्प्यावर, ती पूर्ण 38F होती; स्तनाग्र फुगले होते आणि दूधामुळे ओलसर होते. डॉक्टरांनी तिला ब्रेस्ट पंप दिला होता पण तिने तो कधीच वापरला नाही; दूध नियमितपणे बाहेर काढले नाही तर स्तनाचा कॅन्सर होण्याची शक्यता तिला माहीत होती, पण प्रीताने त्याची पर्वा केली नाही. या वेदना तिला दररोज तिच्या नुकसानाची आठवण करून देतात; तिच्या न जन्मलेल्या बाळाशी हा एकमेव संबंध राहिला होता. प्रिताला ती आरशात पाहण्याची पद्धत आवडत नव्हती; एकेकाळी तिला तिच्या नग्नतेचा अभिमान वाटायचा, पण आता ती तशी मानसिक स्थिती नव्हती. तिने तिच्या वॉर्डरोबमधून तिच्या साडीशी जुळणारा दुसरा ब्लाउज काढला. तिने तिचा ओला ब्लाउज आणि ब्रा वॉशिंग मशीनमध्ये टाकली आणि ब्रा सोडून नवीन ब्लाउज घातला. तिने हा ब्लाउज तिच्या लग्नानंतर तयार केला होता, पण तो कधीच घातला नाही. त्यात धोकादायकपणे झुकणारी नेकलाइन होती आणि जेव्हा तिने पहिल्यांदा ती यूएसमध्ये घातली तेव्हा अयानने भुसभुशीत केली होती. ‘तू इतका लो कट ब्लाउज का घातला आहेस? तू तिथे आधीच खूप जड आहेस, त्यामुळे ते किती क्लीवेज दाखवत आहे ते तुला दिसत आहे?’ अयान उफाळून आला होता. प्रीथाने विरोध केला, ‘का, का, तू टू-पीस बिकिनी घालून समुद्रकिनाऱ्यावर गोर्‍या मुलींना उगाळत बसतोस आणि तुला माझ्या लो नेक ब्लाउजचा त्रास आहे? मी ती साडीने घातली आहे आणि माझी छाती पल्लूने झाकली जाईल.’ ‘ते आणखी धोकादायक आहे. पल्लू केव्हा खाली पडेल हे तुला कळणार नाही आणि माणसांचे भुकेले डोळे तुझ्या स्तनांवर मेजवानी करतील.’ प्रीथाने हसून हसून याला त्याचा मालकी हक्क म्हणून नाकारले, यामागील विशिष्ट पितृसत्ताक मानसिकता कधीच लक्षात आली नाही. तथापि, तिला आता पर्वा नव्हती. तिने ब्लाउज घातला होता पण तिला संघर्ष करावा लागला होता, तो बनवल्यानंतर ती मोठी झाली होती; ब्लाउजच्या पातळ सामग्रीमध्ये तिच्या मोठ्या स्तनांचा समावेश होता, तिला ब्रा घालण्याची गरज नव्हती कारण ती इतकी घट्ट बसलेली होती. तिचे अर्धे स्तन कढईतून उकळलेले दूध सांडल्यासारखे गळ्यात फुगले होते. या क्षणी, कोणीही पुरुष तिच्याकडे पाहून वेडा झाला असेल, परंतु ती कोणत्याही पुरुषाचा विचार करू शकत नाही. ती सर्व पुरुषांचा तिरस्कार करू लागली होती. माणसाच्या कल्पनेनेच तिला मळमळ होते.
तिने फ्रीझरमधून व्होडकाची बाटली बाहेर काढली आणि लिंबूपाणी पातळ करून स्वतःसाठी एक मोठे पेय ओतले. तोपर्यंत बाहेर मुसळधार पाऊस सुरू झाला होता. एक झटपट घास आणि द्रव तिच्या घशाखाली जळला. दुसरा सिप सोपा झाला आणि त्यामुळे तिच्या नसा थोडीशी सुटू लागली, तिच्या पोटात उबदारपणा आला. तिला भूक लागली होती – वोडकाचा परिणाम झाला. प्रीताने तिच्या मोबाईलवर स्थानिक रेस्टॉरंटला कॉल केला त्यांनी सांगितले की डिलिव्हरीला उशीर होईल, कारण मुसळधार पाऊस पडत आहे. बाहेरचा पाऊस विधवांवर कुडकुडत होता, तिच्या नसांमध्ये व्होडकाचा उष्मा, प्रीथा काहीतरी तळमळत होती; तिचे हृदय जड झाले होते, परंतु तिचे शरीर भुकेने तळमळत होते आणि ती फक्त तिच्या पोटाची भूक नव्हती. तिला अयानचे ७ इंच जाड लिंग आठवत होते, विचित्र गोष्ट म्हणजे ती अयानचा चेहरा जवळजवळ विसरत होती, पण तिला त्याच्या वीर्यातील प्रत्येक तपशील आठवत होता. तिच्या शरीरातून त्याच्या पुरुष जननेंद्रियासाठी रक्तस्त्राव होत असला तरीही अयानबद्दल तिचा द्वेष तसाच होता. प्रीथा तिच्या सामाजिक आणि कार्य वर्तुळातील कोणत्याही पुरुषाला सहजपणे आमंत्रित करू शकली असती, त्यांच्यापैकी बरेच जण तिच्यासाठी गुलामगिरी करत होते, परंतु शेवटी तिला फसवणारे किंवा दुखापत करणार्‍या दुसर्‍या पुरुषासोबत बेड शेअर करण्याची कल्पना पूर्णपणे अस्वीकार्य होती. तिने आयुष्यात कधीच हस्तमैथुन केले नव्हते, पण बाल्कनीत उभं राहून वोडकावर चुसणी घेत पावसाच्या थंडगार फवारण्यांनी तिचा चेहरा आणि हात ओले करून तिचा स्वतःवरचा ताबा सुटत होता. तिने सहजच तिची साडी ओढली आणि तिच्या पँटी कव्हर योनीला दुमडले, तिच्या पँटी ओल्या होत आहेत हे पाहून तिला धक्का बसला; स्पष्ट अर्ध-चिकट रसांनी महाग लेस, घट्ट आणि चपळ बनवली होती. पावसाच्या पाण्याखाली आता चकाकणारा रस्ता, तिची योनी आधीच तिच्या शरीरातील द्रवांनी लेपलेली होती. तिने मनाला अशा उत्तेजितपणापासून दूर करण्याचा प्रयत्न केला आणि आंघोळ करण्याचा निर्णय घेतला.
तुम्हाला जर हि कथा आवडली असेल तर [email protected] वर नक्की कळवा
This story मातृत्व – प्रेमाची कहाणी – भाग १ appeared first on dead
Free Sex Chat