गावातल्या पाहुण्या पोरीला पडक्या किल्ल्यात झवलो

मित्रांनो माझं नाव मयूर आहे. मी वीस वर्षाचा नवयुवक आहे. महाराष्ट्रातल्या एका शहरात मी राहतो. माझी उंची पाच फूट नऊ इंच आहे. रंग सामान्य ना जास्त गोरा आणि ना जास्त काळा. माझ्या लवड्याची लांबी जवळपास सात इंच आहे. मी माझ्या कॉलनीत खूप लोकप्रिय आहे. मी सर्वांशी हसून बोलतो. मोठ्यांना राम राम, नमस्ते समवयस्कांना हाय हॅलो बोलत असतो. म्हणून सर्व लोक मला पसंत करतात. ही कहाणी माझी आणि ती गावातील पोरगी रंजना यामध्ये आहे.

ही तेव्हाची गोष्ट आहे जेव्हा मी शिकत होतो. दिवाळीच्या सुट्ट्या सुरू झाल्या होत्या. त्यामुळे मी माझ्या वडिलांच्या गावी गेलो होतो. आमचं घर आणि लागूनच असलेलं दुसरं घर आमच्या नात्यातच येत होतं. आम्ही त्यांना मोठी आई, मोठे बाबा म्हणायचो. त्या घरी मोठी आईच्या नात्यातलीच एक माझ्याच वयाची मुलगी पाहुणी म्हणून आली होती. त्या मुलीचं नाव रंजना होतं. त्या दिवसात तिच्याही सुट्ट्या सुरू होत्या. तिथे तिच्या वयाचा फक्त मीच होतो बाकी सर्व मोठे किंवा छोटे होते. त्यामुळे मोठी आईने माझी भेट तिच्याशी करून दिली. ती पूर्ण दिवस माझ्यासोबतच घालवायची. माझ्या वयाचा दुसरा कोणी मुलगा तिथे नव्हताच. त्यामुळे माझाही वेळ रंजना सोबतच जायचा.

एक दिवस माझ्या घरचे सर्व लोक शेतात गेले होते. ते सर्व आता खूप उशिरा वापस येणार होते. त्यामुळे माझ्या घरच्यांनी मला मोठी आईच्या घरी पाठवलं आणि घराची चावी सुद्धा त्यांच्याकडेच ठेवली. काही वेळानंतर मी घरी जायची जिद्द करायला लागलो आणि मोठी आईकडून घराची चावी मागितली. ती चावी देण्यासाठी तयार झाली पण कोणत्याही खोड्या, दंगामस्ती न करण्याचे बजावूनच! तिने रंजना लासुद्धा माझ्यासोबत पाठवलं.

आम्ही काहीवेळ झुल्यावर झुललो. मग टीव्ही लावला आणि सोबत बसून टीव्ही पाहायला लागलो. काही वेळातच तिला झोप यायला लागली तशी ती लेटली. मीही तिच्या सोबतच लेटलो. असच थोडावेळ पडून राहिल्याने चुकीने माझा हात तिच्या एका स्तनावर लागला! तिने डोळे उघडले आणि म्हणाली, “काय करत आहेस?” मी म्हणालो, “अगं चुकीने लागला रंजना.” यावर ती परत डोळे बंद करून लेटली.

Leave a Comment

You cannot copy content of this page